sygnowany p.g.: J Malczewski | 1912
Na odwrocie napis ołówkiem: W piątek |ramka złocona z czerwonym | paskiem bez szkła 25 zł Obraz po konserwacji, podczas której oryginalne sklejkowe podłoże naklejone na drugą warstwę sklejki i częściowo uzupełnione w dolnej partii malowidła.

Do obrazu dołączony jest list Jacka Malczewskiego z dnia 10 kwietnia 1921 r., pisany do nieznanego adresata – odbiorcy obrazu: Kraków Sobota 10 Avril 1921 | Wielmożny panie | Miło mnie bardzo | donieść Wpanu że | obraz „Mój portret”| jest już skończony,| oprawny, i czeka | aby go Wpan zabrał | do siebie za bytnością | w Krakowie.| Znajduje się obraz | w Akademii Sztuk | Pięknych u mnie | w pracowni. | Ściskam dłoń Wpana | szczerze mu oddany | prof. Jacek | Malczewski. List włożony jest do późniejszej koperty z anonimową adnotacją: List Malczewskiego | do mojego Ojca w sprawie | autoportretu Jacka M.

„Mój portret” – by trzymać się autorskiej nazwy nadanej dziełu przez Jacka Malczewskiego – przedstawia artystę prawdopodobnie w jego pracowni w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, którą zajmował jako profesor tej uczelni. [..] Bardzo iluzyjnie i plastycznie namalowanej głowie i popiersiu artysty towarzyszy, na drugim planie, mocno zgeometryzowany obraz wnętrza pracowni. [..] Malczewski, obok takich wizerunków własnych, które stanowiły ideowe centrum kompozycji fantastyczno-symbolicznych, ukazywał się również wielokrotnie w sposób bardziej „rodzajowy”, na przykład we wnętrzu własnej pracowni, w kontekście przedmiotów lub z atrybutami, które wskazywały na jego osobę jako na artystę malarza. W późnych latach twórczości artysty, wyszła spod jego pędzla cała grupa przedstawień pod kilkoma względami bliskich naszemu obrazowi. Można tu wskazać wizerunki własne, na których artysta przedstawił się z taką samą, zawiązaną fantazyjnie na szyi, ciemnoróżową chustą z ozdobną szpilką wpiętą jej w dekoracyjny węzeł, jak na przykład Autoportret z ok. 1917 roku w Muzeum Narodowym w Krakowie (patrz: S.Kozakowska, B.Małkiewicz, Malarstwo polskie od około 1890 do 1945 roku, Katalog zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie, Kraków 1997, s. 277, nr 777) czy Przekazanie palety z 1922 (j.w.: s. 279, nr 784). Przede wszystkim jednak Mój portret, datowany przez artystę na rok 1921, charakterystyczny jest dla – zauważalnej w dziele Malczewskiego na początku lat dwudziestych – tendencji do pewnego uproszczenia i zgeometryzowania kompozycji, połączonego nie raz z uspokojeniem i wyciszeniem koloru. Tu jako przykład należy wskazać raz jeszcze cytowane wyżej Przekazanie palety czy znany Portret żony z roku 1920 (wł. Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy; patrz: A.Ławniczakowa, Jacek Malczewski, Kraków 1995, il. s. 127). Tendencja do uproszczenia i geometryzacji pojawia się też wielokrotnie w obrazach rodzajowych i kompozycjach krajobrazowych malowanych przez artystę w Lusławicach. Mój portret jest oryginalnym i bardzo dobrym późnym dziełem Jacka Malczewskiego, obrazem nie tylko sygnowanym i datowanym przezeń, ale także bardzo charakterystycznym dla sposobu malowania i stylu tego wielkiego artysty na przełomie drugiej i trzeciej dekady XX wieku.”
Według opinii pani dr Agnieszki Ławniczakowej