Agra Art | Aukcje

- 26 marca 2006

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
TABOR W PODRÓŻY, lata 1880 – 1900
Nr:
8116
Technika:
akwarela, tusz, ołówek papier
Wymiary:
19 cm x 29 cm
Cena wywoławcza:
25 000 zł
Cena uzyskana:
-
Informacje o dziele:
19 x 29 cm (w świetle passe-partout)

sygnowana p.d.: Brandt

Akwarela jest szkicem do większego obrazu olejnego Tatarzy jadący z końmi na targ, który wystawiony był w „Salonie” warszawskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych na przełomie lat 1911 / 1912 i został wówczas zakupiony przez dr F. Giedroycia. Obraz był reprodukowany w katalogu wystawy oraz w pierwszym numerze „Tygodnika Ilustrowanego” z 1912 roku.
Porównaj m.in.: Salon 1911. Towarz. Zachęty Sztuk Pięknych w Król. Polskiem, Warszawa grudzień-styczeń, s. nlb., nr kat.33, il.; H.P.,
Salon 1911-1912 Towarzystwa Z.S.P., w: „Tygodnik Ilustrowany” 1911, 2. półrocze, nr 49, s. 979; „Tygodnik Ilustrowany”, 1. półrocze, nr 1, il. na s. 6;
Sprawozdania Komitetu TZSP w Królestwie Polskiem za rok 1911, Warszawa 1912, s 33; J. Wiercińska, Katalog prac wystawionych w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1860-1914, Wrocław-Warszawa-Kraków 1969, s. 33.

Za informacje dziękujemy pani Annie Dajnowskiej.

Prezentowana akwarela nosi wszelkie znamiona prac Brandta charakterystycznych dla jego twórczości z lat 80. i 90. XIX wieku, łącząc charakterystyczny dla artysty temat z typem kompozycji i sposobem kadrowania polegającym na ukazaniu w bliskiej przestrzeni pierwszego planu taboru wozów i sylwetek jeźdźców; przy czym ruch skierowany jest wprost na widza, a główne osie kompozycji układają się prostopadle do krawędzi obrazu (porównaj np. Obóz zaporożców, ok. 1880, Muzeum Narodowym w Warszawie, Powrót z Wiednia; ok. 1890, własność prywatna czy Tabor myśliwski w podróży, 1881, własność prywatna, obecnie depozyt w Muzeum Narodowym w Warszawie). W późniejszym bowiem okresie artysta silniej dynamizował układy kompozycyjne i często budował je wzdłuż osi diagonalnych. Zastosowane tu środki warsztatowe – podobnie jak w innych akwarelach Brandta – cechuje szkicowość, miękkość plamy barwnej, swobodny, dynamiczny sposób prowadzenia pędzla, miękki modelunek walorowy bez ostrych kontrastów światła i cienia, a także bardzo typowy dla artysty, dość sumaryczny sposób zaznaczenia traw i roślin na pierwszym planie (szybkimi, nerwowymi rzutami pędzla). Sygnatura jest położona śmiało, bezpośrednio pędzlem a nie piórkiem, bez troski o precyzyjne wyrobienie poszczególnych liter, co odpowiada dziełom artysty o podobnym, szkicowym charakterze.

Według ekspertyzy p. Ewy Micke-Broniarek.
więcej

Józef Brandt:

Józef Brandt (Szczebrzeszyn 1841 - Radom 1915) był jednym z najwybitniejszym polskich malarzy batalistów. Naukę malarstwa rozpoczął w Warszawie pod okiem Juliusza Kossaka. W latach 1858-1860 był w Paryżu, gdzie podjął studia inżynierskie. Niebawem zarzucił je jednak na rzecz malarstwa i kształcił się w pracowni Leona Cognieta. Po powrocie do kraju, w 1861 debiutował na wystawie w warszawskim TZSP. Od 1863 kontynuował studia w monachijskiej ASP u Franza Adama. W 1870 otworzył w Monachium własną pracownie i niebawem stał się przywódcą, „generałem” tamtejszej polskiej kolonii artystycznej i nauczycielem wielu malarzy. Po 1877 miesiące letnie spędzał w Orońsku, zapraszając na plenery grono swych uczniów.

Został honorowym profesorem Akademii w Monachium (1878), członkiem Akademii w Berlinie (1877) i Pradze (1900). Odznaczony wysokimi orderami, wyróżniany medalami i nagrodami na międzynarodowych wystawach, cieszył się prawdziwie europejską sławą. Mieszkając i tworząc poza krajem zawsze wyraźnie podkreślał swoją polskość; dając jej wyraz choćby poprzez podpisywanie obrazów Józef Brandt z Warszawy.

Malował bitwy, potyczki, podjazdy – epizody z historii polskich wojen kresowych i wojen szwedzkich XVII wieku, a także sceny rodzajowe – jeźdźców, polowania, jarmarki. Jego barwne, pełne ruchu i perfekcyjne warsztatowo obrazy podziwiano powszechnie, jako najlepszy przykład wysoko wówczas cenionej „szkoły polskiej”. Ale podczas gdy niemiecki czy francuski widz dostrzegał w nich przede wszystkim egzotykę i barwy Orientu, dla Polaków były to płótna „prawdziwe, naturalne, swojskie jak fragmenty z pamiętników Paska albo Rzewuskiego, przetransponowane na barwy i linie”.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2006-03-26 18 25 000 zł - N/A PLN USD