Agra Art | Aukcje

- 19 października 2008

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
ŚLUBNY WIANEK, 1885
Nr:
11917
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
90 cm x 60 cm
Cena wywoławcza:
980 000 zł
Cena uzyskana:
-
Informacje o dziele:
sygnowany p.d.: Czachórski | 1885

Na odwr. - pośrodku dolnej części płótna - stempel: Malerleinwand Fabrik | von | A. Schutzman | in | MÜNCHEN. Na obu krótszych listwach krosna stemple odnoszące się do jego wymiarów: 60. Krawędzie obrazu oklejone pasami szarego papieru.

Obraz może być wywieziony za granicę bez żadnych kosztów.













Reprodukcja z Tygodnika Ilustrowanego, 1887 r




Obraz Poufne zwierzenia,
reprodukcja z Moderne Kunst





Kabalarka





Studium olejne do obrazu Ślubny wianek,
wł. Muzeum Pomorza Środkowego, Słupsk
Władysław Czachórski był artystą sławnym, uznanym i wysoko cenionym za mistrzostwo swej sztuki.

Respekt wobec natury, radość świata i przedmiotów, a także niezmordowana sumienność zbliżały go do mistrzów niderlandzkich, których dzieła były mu niedoścignionym pierwowzorem. [...]
Charakteryzowała go radość świadomego smakowania przy wyborze motywu, który zawsze odpowiadał poważnej wytworności jego własnej osobowości. Miał klasę i elegancję nierozdzielną ze swą osobowością nie tylko artystyczną.
Te damy [...] z niedbałą miękką gracją wtulone w bujające fotele, połysk atłasów, prawdziwe koronki i tkane złotem brokaty ich sukien, biżuteria i kwiaty swobodnie trzymane w dłoni - to wszystko malować i znów na nowo malować, [...] w pełnych wdzięku wariantach, było dla tego artysty zadaniem i przyjemnością jego życia.
1)

Piękne, zamyślone czy rozmarzone damy są w obrazach Czachórskiego najczęściej samotne, czasem tylko płótno wypełnia większa liczba postaci.

Nasz obraz przedstawia dwie urocze młode kobiety, które zdają się być pogrążone we wspólnych im obu refleksjach nad jakimś mającym nastąpić zdarzeniem. Jego charakter sugerować może pleciony przez jedną z nich wianek z kwiatów pomarańczy. Kwiaty te - symbol czystości i dziewictwa - tradycyjnie wiązano ze strojem panny młodej.

Do tej symboliki nawiązuje też tytuł Ślubny wianek, przytoczony przez Henryka Piątkowskiego 2) w monografii artysty. Równocześnie w prasie krajowej obraz określany był tytułem Sprawa sercowa, tytułem przypisanym także zupełnie innej kompozycji.
Jak pisze Piątkowski, Czachórski nie przykładał wagi do tytułów swoich obrazów i tytułował je "bardzo powierzchownie i dowolnie, tytuły powtarzały się często, lubo oznaczały zgoła inne utwory", stąd ustalenie listy jego "wybitniejszych dzieł" jest zadaniem trudnym.

Wiadomo, że Czachórski malował stosunkowo niewiele, że "z pracowni jego co roku wychodziło kilka obrazów zaledwie, gdyż chęć doprowadzenia każdego z utworów do możliwej doskonałości znacznie opóźniała pracę".
Ślubny wianek namalował Czachórski w roku 1885; tę datę postawił na obrazie obok swego podpisu. Piątkowski, w swoim spisie prac artysty, podaje, że w tym samym roku powstały jeszcze tylko dwa obrazy - Kabalarka (inaczej Wróżba; obraz zakupiony przez Honratha) oraz Główka w kapeluszu (kupiony przez Walz'a).

Pierwszy z nich znamy z reprodukcji, drugi wystawiony był w Agra-Art w grudniu 1992, jako Portret kobiety w czarnym kapeluszu z piórami .
Do obu pozowała modelka ze Ślubnego wianka; tę "damę w kapeluszu" odnajdziemy też na kilku późniejszych obrazach, np. w kompozycji List (Poufne zwierzenia).

Szukając najlepszych rozwiązań kompozycyjnych artysta malował liczne wstępne studia i szkice. Takim malarskim, olejnym studium do Ślubnego wianka, przedstawiającym damę w jasnej sukni, jest płótno określane jako Zadumana ze zbiorów Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku.

Kazimierz Przerwa-Tetmajer 3), który w roku 1896 odwiedził monachijską pracownię artysty, pisał w nadesłanej stamtąd korespondencji: "W atelier Władysława Czachórskiego zastałem tylko jedną małą główkę na sztalugach; reszta w świat poszła". Bo obrazy artysty zawsze bardzo się podobały, większość z nich "była wnet po ukończeniu nabyta".

Trafiały do zbiorów prywatnych, m.in. księcia regenta Luitpolda, chętnie kupowali je niemieccy, angielscy, amerykańscy antykwariusze.
Piątkowski podaje, że Ślubny wianek kupił niejaki Keyzer (może raczej: Kaeser, monachijski Kunsthandler, częsty nabywca obrazów artysty).
Dalsze losy obrazu nie są znane, podobnie jak wiele innych jego dzieł, przez lata był ozdobą nieznanych nam zbiorów prywatnych.

1) A. Braun, Władysław Czachórski; cyt. za: H. Stępień, M. Liczbińska, Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828-1914. Materiały źródłowe, Warszawa 1994, s. 92).

2) H. Piątkowski; stąd następne cytaty; patrz niżej wykaz literatury.

3) K. Przerwa Tetmajer, Z polskich pracowni w Monachium; cyt. za: H. Stępień, M. Liczbińska, patrz wyżej, s. 182).


Obraz wymieniony lub reprodukowany, m.in. w:

- "Tygodnik Ilustrowany" 1887, 1. półrocze, nr 209 z dnia 1 stycznia 1887, reprodukcja drzeworytnicza na s. 13;

- Biesiada Literacka 1914, 1. półrocze, nr 25 z dnia 20 czerwca 1914, reprodukcja na okładce;

- H. Piątkowski, Władysław Czachórski, Monografie Artystyczne Tom XI, Warszawa 1927, s. 23;

- Władysław Czachórski 1850-1911. W dziewięćdziesiątą rocznicę śmierci artysty. Katalog wystawy [teksty L. Lameński, D. Kubacka], Muzeum Lubelskie, Lublin 2001, s. 77, nr kat. 31, il. na s. 72 [studium do obrazu pt. Zadumana, ol. pł., 45 x 52 cm, wł. Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, nr inw. MPS-M/11];

- W. Jaroszyński, Władysława Czachórskiego żywot i sprawy, Lublin 2004, s. 69.

więcej

Władysław Czachórski:

Władysław Czachórski (Lublin 1850 - Monachium 1911) – obok Józefa Brandta i Alfreda Wierusza Kowalskiego, był najwyżej cenionym i najbardziej znanym przedstawicielem polskiej kolonii artystycznej w Monachium przełomu XIX i XX wieku. Studia artystyczne rozpoczął u R. Hadziewicza w warszawskiej Klasie Rysunkowej (1866-1867), następnie kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie (1868) oraz od 1869 w Akademii w Monachium, pod kierunkiem H. Anschütza, O. Seitza, A. Wagnera i K. Piloty’ego. Akademię ukończył w roku 1873, odznaczony srebrnym medalem za Scenę z „Kupca weneckiego”. W latach 1874-1877 podróżował do Włoch, Francji i kilkakrotnie przyjeżdżał do kraju. W roku 1879 na stałe osiadł w Monachium i wziął udział w II Wszechświatowej Wystawie Sztuki w monachijskim Glaspalast, na której otrzymał złoty medal za obraz Aktorzy przed Hamletem. Powszechnie ceniony i szanowany, został w roku 1893 został odznaczony bawarskim Orderem Św. Michała. Był członkiem monachijskiego Kunstvereinu, członkiem Akademii berlińskiej i honorowym profesorem Akademii monachijskiej. Brał udział w licznych wystawach, m.in. w Monachium, Wiedniu, Berlinie, Dreźnie oraz w Krakowie, Warszawie, w Łodzi i we Lwowie. Malował obrazy o tematyce szekspirowskiej, martwe natury, wnętrza, pejzaże, portrety i – przede wszystkim – kameralne sceny salonowe z postaciami pięknych i delikatnych dam, które niby „zaczarowane księżniczki w atłasowych szatach żyją w świecie szczęśliwości, beztroski, wiecznej pogody, ciągłego uśmiechu i wytworności”. Doskonałość warsztatu, elegancja, finezja i mistrzostwo w odtwarzaniu detali bogatych strojów, tkanin, kwiatów i zbytkownych przedmiotów sprawiły, że właśnie te obrazy znajdowały najwięcej nabywców. Sukces i ogromne powodzenie Czachórskiego na europejskim rynku sztuki spowodowały, że tylko niewiele jego dzieł trafiło do zbiorów polskich. Większość z nich zgromadziła monograficzna wystawa prac artysty przygotowana w roku 2001 przez Muzeum Lubelskie w Lublinie.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2008-10-19 34 980 000 zł - N/A PLN USD EUR