Agra Art | Aukcje

- 21 lutego 2012

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
Szkic do Alegorii poznańskiego Czerwca, 2006
Nr:
16351
Technika:
kredka, prósz, papier
Wymiary:
20 cm x 29 cm
Cena wywoławcza:
1 000 zł
Cena uzyskana:
-
Informacje o dziele:

wymiary w świetle passe-partout

sygn. kredką sangwinową śr.d.: 17 FS [monogram wiązany] 06

Obraz jest oprawiony.
Rysunek został wykonany w 2006 roku w Poznaniu jako jeden ze szkiców do obrazu „Alegoria Poznańskiego Czerwca 56”, który artysta tworzył w ramach Teatru Rysowania z okazji 50 rocznicy wydarzeń czerwcowych. Centralną postacią obrazie jest Nike.
Obraz o niepospolitych gabarytach 8 x 3 m, poświęcony dramatowi ofiar krwawego Poznańskiego Czerwca 1956 r. Tworzy go prof. Franciszek Starowieyski. Artysta przygotował projekt – ideę na kartce, a teraz na płótno węglem, kredą i pastelem nanosi postacie. Aby osiągnąć zamierzony cel, korzysta z pomocy asystującego mu młodego artysty, Michała Torzewskiego, ubiegłorocznego absolwenta warszawskiej ASP, a także z podpowiedzi obecnych na sali: Jana Grabkowskiego, starosty powiatu poznańskiego, krewnych ofiar i świadków tych zdarzeń: ile i w jakim wieku, jakiej płci byli zabici. Fotografie, które otrzymał mistrz, okazały się niewyraźne. Wcześniej na konferencji prasowej mówił: „Nie widać twarzy tych ludzi. Nigdzie nie widzę krwi, pozabijanych postaci i pętających się między tym wszystkim dzieci”. Nie sposób byłoby dzieła tego tworzyć bez użycia drabiny. A i bez dialogu... Franciszek Starowieyski ciągle mówi, komentuje, dopytuje, popijając kawę, paląc papierosa... Wchodzi ostrożnie na stopnie drabiny – widać, że nie jest to zajęcie dla schorowanego artysty i dla jego zmęczonych nóg wcale nie relaksujące. Dzisiaj zaakcentował wagę postaci fragmentarycznie naszkicowanej z prawej strony dzieła, określając swoje nią artystyczne zainteresowanie: „Teraz ta zaraza...” i... dorysował czaszkę... a o jej proporcje, zwłaszcza o czoło, pytał swojego asystenta... Obraz o 18.00 już ma zarys głównych elementów. Z lewej strony jest widoczne skupisko głów ludzkich z tragicznym wyrazem twarzy, ciągle uzupełnianych według sugestii Franciszka Starowieyskiego przez jego młodego artystę-asystenta. W centralnej części dominuje postać kobiety obnażonej do ud, a z prawej powstaje owa „zaraza” z kilkoma nogami o kształcie brył ostrosłupa, wywołująca skojarzenia z negatywami – skutkami i przyczyną dramatycznych zdarzeń: kolosem na glinianych nogach... fałszem komunizmu... śmiercią... Publiczność z uwagą śledzi przebieg tego malowania, są wśród niej zarówno dzieci, młodzież, jak i dojrzali, a nawet wiekowi widzowie. Zamysł takiej prezentacji tworzenia obrazu przez artystę cieszącego się uznaniem za liczne dokonania, w tym zwłaszcza przyciągającego uwagę niekonwencjonalnymi pomysłami czy prowokacjami, nie pozostał bez echa w mediach, ale jednak spodziewałam się większego tłumu. Może jutrzejszy Teatr Malowania tego obrazu przed publicznością, zaplanowany od 17.00 do 22.00 sprawi, że dotrze do sali 240 na II piętro Centrum Kultury „Zamek” większa, kolejna – poza już wierną – grupa zainteresowanych artystą i jego ideą uczczenia pamięci ludzi, którzy tu w Poznaniu w czerwcu 1956 roku zginęli, upominając się o prawo, Boga i chleb... 
PS: Teatr Rysowania, bo tak też nazwano to przedsięwzięcie, Franciszek Starowieyski wraz ze swoim asystentem kontynuował przez następne 2 dni, nawet pracując do nocy. Na obrazie przybyło mnóstwo szczegółów, które coraz bardziej odsłaniały dramatyzm tej alegorii pamiętnego poznańskiego powstania w 1956 roku. Prawostronna część dzieła - z cienkimi przezroczystymi igłami w ciele rubasznej zarazy – wywołuje uczucie wstrętu do tej postaci, jako żywo kojarzącej się z patologią ówczesnego systemu. Tragedię uwidacznia lewa strona obrazu... Postać centralna – kobieta – wyraża bunt, walkę, prawdę i godność... Był to po raz pierwszy Teatr Rysowania na zamówienie, choć artysta także podkreślał, iż podjął się tego dzieła z pobudek wyższych – poczucia więzi emocjonalnej z ofiarami i uczestnikami poznańskich wydarzeń w czerwcu 1956 r. 
SGP 

 

więcej

Franciszek Starowieyski:

Franciszek Starowieyski (Bratkówka koło Krosna 8 VII 1930 – Warszawa 23 II 2009), używający pseudonimu Jan Byk, studiował w latach 1949-1952 w ASP w Krakowie pod kierunkiem prof. Wojciecha Weissa , po czym kontynuował studia w ASP w Warszawie, uzyskując w 1955 dyplom w pracowni prof. Michała Byliny. W latach 60. i 70. największe uznanie zdobył jako twórca plakatu, w którym szybko dorównał koryfeuszom tej dziedziny sztuki w Polsce. Uprawiał plakat typu autorskiego, o rozpoznawalnym stylu bazującym na zamaszystym i zarazem kaligraficznym rysunku, przede wszystkim zaś zaskakujących, surrealistycznych skojarzeniach. Od 1964 był kierownikiem artystycznym modnego miesięcznika „Ty i Ja”. Z czasem przewagę w jego dokonaniach zdobył „czysty” rysunek, od 1980 często prezentowany w formie dynamicznych seansów tzw. Teatru Rysowania, z udziałem modelek, publiczności i samego artysty, spełniającego się w nim w roli demiurga. Tworzył wiele kompozycji malarskich i rysunkowych emanujących surrealną atmosferę życia na skraju fizycznego rozpadu, będących współczesną wersją tematu vanitas. Zafascynowany kulturą baroku, artysta od 1970 antydatował wszystkie prace o 300 lat wstecz. Artysta był laureatem licznych nagród, które zdobywał m.in. na takich wystawach, jak Biennale Sztuki w Sao Paulo 1973, Międzynarodowa Wystawa Plakatu Filmowego, Cannes 1974, „Annual Key Award”, Los Angeles 1978. Wielokrotnie przebywał w Nowym Jorku na zaproszenie Fundacji Kościuszkowskiej. W 1980 był profesorem w Berliner Hochschule der Künste, w latach 90. wykładał w Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2012-02-21 37 1 000 zł - N/A PLN USD EUR