Cena uzyskana:
PEJZAŻ ZE ZWIERZYŃCA. WIDOK Z OKNA PRACOWNI ARTYSTY, 1901
sygn. p.g.: JM 7/3 01
Na odwrocie, opatrzona pieczątkami imiennymi i datą 4. lutego 1946 roku, karta maszynopisu z orzeczeniem prof. dr Feliksa Kopery, który potwierdza autorstwo Malczewskiego i określa miejsce, w którym obraz został namalowany.
Obraz powstał w marcu 1901 roku i jest jednym z najwcześniejszych, tzw. „czystych” pejzaży Malczewskiego malowanych w okolicach jego krakowskiego domu (porównaj: nr katalogu 40).
Według prof. Feliksa Kopery – autora przytoczonego wyżej orzeczenia – obraz przedstawia „widok rozciągający się z tylnego okna mieszkania artysty przy ul. Ks. Józefa Poniatowskiego na Zwierzyńcu w kierunku na cmentarz zwierzyniecki i Kopiec Kościuszki”.
W willi Pod Matką Boską” na tzw. Półwsi Zwierzynieckiej Malczewski mieszkał od roku 1899, a krajobrazy najbliższej okolicy, dostarczały mu wciąż nowych motywów i inspiracji artystycznych. Opis tego zwierzynieckiego krajobrazu znajdziemy we wspomnieniach Rafała, syna artysty: „Jest to jedyne Półwsie, jakie znam na świecie, jeśli chodzi o oficjalna nazwę. /../ Ciągnęło się to wzdłuż lewego brzegu Wisły. Po pewnym czasie ulica zamieniała się w drogę, która omijała na skalistym wybrzeżu rzeki stary klasztor Norbertanek i dochodziła do miejsca, gdzie cesarski gościniec poczynał się piąć na wzgórze biegnąc ku wsi Zwierzyniec i dalej ku Przegorzałom, Bielanom, Liszkom i Czernichowu.
Na prawo w owym miejscu odchodziła odnoga, dźwigająca się w stronę Kopca Kościuszki, druga – idąca na Wolę Justowską. Gdy gościniec przekroczył najwyższe wzniesienie (może 10 metrów) i turysta ujrzał Wisłę na nowo, to schodząc cokolwiek niżej zobaczył po prawej ręce na wysokim tarasie piętrową willę, przed którą w ogródku stała biało-niebieska figura Matki Boskiej. Trzy olbrzymie białodrzewy trzymały straż nad domem i ogrodem” (cyt. za: R. Malczewski, Wspomnienie o ojcu, [w:] „Kultura”, Paryż 1956, nr 2, s. 86-87).
Jacek Malczewski:
Jacek Malczewski (Radom 1854 - Kraków 1929) - wybitny przedstawiciel malarstwa polskiego modernizmu, studia artystyczne rozpoczął w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie w latach 1872-1875 uczył się pod kierunkiem Feliksa Szynalewskiego, Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki, do którego pracowni uczęszczał ponownie w latach 1877-1879. Następnie kształcił się w Paryskiej École des Beaux Arts u E. Lehmanna (1876-1877).
W 1880 podróżował do Włoch. W 1884-1885 wziął udział – jako rysownik – w naukowej ekspedycji Karola Lanckorońskiego do Pamfilii i Pizydii w Małej Azji. Wówczas był także w Grecji i we Włoszech. W latach 1885-1886 przebywał przez kilka miesięcy w Monachium. Po powrocie zamieszkał na stałe w Krakowie, skąd wyjeżdżał jeszcze do Monachium i do Włoch. W 1896-1900 uczył w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a w latach 1911-1922 był profesorem i dwukrotnie rektorem krakowskiej Akademii. Lata 1914-1915 spędził w Wiedniu, w 1916 wrócił do Krakowa. W ostatnich latach życia przebywał głównie w Lusławicach i Charzewicach k. Zakliczyna. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” (1897) oraz członkiem grupy „Zero” (1908).
We wczesnym okresie twórczości malował portrety, sceny rodzajowe i – przede wszystkim – obrazy o tematach związanych z martyrologią Polaków po powstaniu styczniowym (Śmierć Ellenai, Niedziela w kopalni, Na etapie, Wigilia na Syberii). Później, od lat dziewięćdziesiątych XIX wieku tworzył obrazy o treściach symbolicznych z przenikającymi się wątkami patriotycznymi, biblijnymi, baśniowymi, literackimi i alegoryczno-fantastycznymi.
| Data aukcji | Nr kat | Wywoławcza | Uzyskana | Zmień: |
|---|---|---|---|---|
| 2012-12-09 | 41 | 50 000 zł | 51 000 zł | N/A PLN USD EUR |
