NIEZNANY CYKL ARTURA GROTTGERA WARSZAWA II, 1926

Książnica „Atlas”, Lwów - Warszawa 1926

32 x 26 cm, oprawa wydawnicza, teka kartonowa, zawiera oprawny oddzielnie opis cyklu (35 str.) autorstwa Mieczysława Tretera wraz z ilustracjami w tekście cyklu „Warszawa I” oraz 7 prac wykonanych w technice heliograwiury z wyraźnym odciskiem płyty graficznej.

Stan zachowania: niewielkie naderwania teki, stan grafik i książki idealny, oryginalne bibuły.

Pierwsza w historii publikacja, uważanego za zaginiony cyklu „Warszawa II”, odnalezionego w 1925 roku w Londynie w zbiorach Victoria and Albert Museum. Powstały w 1862 roku cykl ten prezentuje wydarzenia warszawskie przed wybuchem powstania styczniowego. Z przedmowy: „Cykl ten, wykonany kredką czarną, znalazł się w roku 1862 na światowej londyńskiej wystawie, poczem przechowany był w zbiorach prywatnych. W roku 1878 Mr. George Mitchell przekazał go testamentem wymienionemu powyżej Muzeum, gdzie dotąd znajduje się w zbiorach sekcji rysunkowej. Oryginały, naklejone na karton i oprawne w passe-partout, bez szkła i bez ram, przechowane są starannie w pudle, obciągniętym płótnem. Poszczególne rysunki tego cyklu, jak i sam cykl, nie były pozatem nigdy wystawione, ani też reprodukowane”.

Heliograwiura (gr. helio + grawiura) - rodzaj graficznej techniki druku wklęsłego, zbliżony do akwatinty, polegający na fotograficznym przenoszeniu obrazu na płytę metalową (najczęściej miedzianą) i wytrawienie za pomocą emulsji światłoczułej w ten sposób, by miejsca najjaśniejsze stworzyły najpłytsze zagłębienia; druk odbywa się w specjalnej prasie ręcznej.

Wynaleziona w 1879, rozpowszechniona w XIX w., została wyparta później przez rotograwiurę, gdyż jest metodą drogą i bardzo czasochłonną. Heliograwiurę stosuje się tylko wtedy, gdy trzeba stworzyć niewielką ilość kopii o bardzo wysokiej jakości.