Agra Art | Aukcje

Aukcja Malarstwa Tradycyjnego - 25 marca 2018

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
DESZCZ (LA PLUIE), 1926 – 1927
Nr:
24673
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
27.8 cm x 41.2 cm
Cena wywoławcza:
55 000 zł
Cena uzyskana:
56 000 zł
Informacje o dziele:

sygn. l.d.: Tadé | Makowski

Na odwrocie: Tadé Makowski | La Pluie | Paris

Na blejtramie napis czerwonym długopisem: 2010/226. Ponadto ołówkiem numer: 8428; ten sam numer powtórzony dwukrotnie na ramie.

 

Obraz, o autorskim tytule Deszcz, należy wiązać z większym zespołem prac powstałych podczas pobytu Makowskiego w Breuilpont, miejscowości w Górnej Normandii. Artysta spędził tam lato 1926 oraz wiosnę i jesień 1927, malując liczne studia krajobrazowe. Władysława Jaworska, monografistka artysty i znawczyni jego twórczości, określa je wspólnym mianem pejzażu małego miasteczka. Są to realistyczne krajobrazy, w których domy mają dachy i okna, drzewa liście, kościoły określoną architekturę a droga zakręca według normalnych praw perspektywy.

A jednak mądra zasada wyboru już w stosunku do samego motywu w połączeniu z uproszczeniem formy plastycznej daje w wyniku nastrojowy, liryczny pejzaż, niepowtarzalne, oryginalne dzieło sztuki, a nie szkic terenowy ani naturalistyczną fotografię.

W pejzażach tych Makowski – rozwija całą swą maestrię kolorystyczną, by za pomocą światła, a nie intensywnych barw, zyskać świeżość i przejrzystość złotawych i srebrzystych gam.

 

Porównaj także inne obrazy z Breuilpont, reprodukowane, m.in. w:

– W. Jaworska, Tadeusz Makowski. Życie i twórczość, Wrocław-Warszawa 1964, il. 99, 100, 105-108;

– W. Jaworska, Tadeusz Makowski, Kraków 1999, il. na s. 19, 82, 83, 84;

– E. Zawistowska, Tadeusz Makowski. Dzieła z kolekcji Muzeum Narodowego w Warszawie, MNW, Warszawa 2003, s. 130, il. na s. 129.

 

W przeciwieństwie do błyskotliwego koloru impresjonistów koloryt jego obrazów, nie błyszcząc – świeci blaskiem matowoszarym. Ta właściwość koloru jest przedziwna i w tym leży siła Makowskiego jako malarza.

(T. Czyżewski, Tadeusz Makowski malarz dzieci, gruszek i jabłek, „Życie Polskie“, 10 II 1924)

*

Maluję w gamach szarych i robię wszystko, by je uczynić przejrzystymi. Łagodne światło łatwiej mi uchwycić w ten sposób. Może za wiele wszędzie ciężkiej gęstej materii.

(T. Makowski, Pamiętnik, [oprac. W. Jaworska], Warszawa 1971, s. 308, dn. 2 X 1927)

*

Unikam silnych barw, bo wrzeszczą – wolę przytłumione piano. Duszy mej odpowiadają anemiczne, biedne dzieci, zwiędłe kwiaty lub dyskretne w kolorze, wolę łagodne światło szarych dni niż gwałtowne kontrasty słońca.

(M. Samlicki, Twórczość plastyczna Tadeusza Makowskiego, „Kurier Literacko-Naukowy“ I.K.C, 1927, nr 72)

*

 

Wszystkie cytaty za: W. Jaworska, Tadeusz Makowski. Życie i twórczość, Wrocław-Warszawa 1964, s. 180-195

więcej

Tadeusz Makowski:

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932)  - malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem Pierra Puvis de Chavannes’a. W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, a później także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w okresie późniejszym także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany. Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego. Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w opracowaniach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

 

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2018-03-25 75 55 000 zł 56 000 zł N/A PLN USD EUR