Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej czerwiec - 17 czerwca 2018

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
DWIE KOBIETY I KLĘCZĄCY MĘŻCZYZNA, 1929
Nr:
24835
Technika:
węgiel, papier
Wymiary:
21.2 cm x 15.5 cm
Cena wywoławcza:
75 000 zł
Cena uzyskana:
-
Informacje o dziele:

wymiary w świetle passe-partout

 

sygn. p.d.: BrunoSchulz | 1929

 

 

Proweniencja: według relacji obecnego właściciela, około roku 1972, rysunek został przezeń pozyskany od osób skoligaconych z Brunem Schulzem, którym artysta powierzył część swych prac.

 

Losy dzieł – rękopisów, obrazów, rysunków – Brunona Schulza wciąż pozostają nieznane, dziś trudno je odtworzyć, choćby tylko w części. Wydaje się, że wiele prac zaginęło bezpowrotnie, ale nadzieję przynoszą te, które odnaleziono, czasem nawet wbrew przypuszczeniom czy ustaleniom. Wiadomo, że do czasów wojennych pozostawały przede wszystkim w rękach samego artysty, który tylko nieliczne z nich darowywał przyjaciołom lub rodzinie. W roku 1942 – wobec coraz większego zagrożenia – Schulz postanawia zabezpieczyć swoje rękopisy i rysunki, powierzając je na przechowanie zaufanym osobom spoza getta. Sporządza prowizoryczne pakiety z tektury i umieszcza w nich manuskrypty literackie, rysunki, grafiki oraz obfitą korespondencję, którą gromadził przez lata. Nazwiska [wszystkich] depozytariuszy nie są znane. 1

 

Jerzy Ficowski, wybitny znawca, niestrudzony poszukiwacz i badacz twórczości Brunona Schulza, w zebranej i opracowanej Księdze obrazów artysty, zaproponował ujęcie jego plastycznej twórczości w ramy pięciu zespołów tematycznych.

W myśl tego porządku, przedstawiony tu – nieznany dotychczas rysunek – znalazłby się wśród pokrewnych mu kompozycji – w rozdziale zatytułowanym Kobieta – idol i władczyni, którego główna, najobszerniejsza część, zawiera obrazy władztwa kobiet i niewolnictwa mężczyzn-monstrów, żebrzących o łaskę cierpienia. [...] W ogromnej większości rysunków obraz kobiety-władczyni jest nierozłącznie związany z jej asystą. Najczęściej w tym jej otoczeniu znajdujemy zaledwie zarysy skarlałych ‘bałwochwalców’ – zgarbione, czołgające się pozbawione cielesności figurki, zredukowane do modlitewno-hołdowniczego grymasu lub gestu pokory i oddania... 2

 

Porównaj:

– Bruno Schulz. Księga obrazów. Zebrał, opracował, komentarzami opatrzył Jerzy Ficowski, słowo/obraz/terytoria, Gdańsk 2012;

1 Kalendarium, s. 554;

2 Kobieta – idol i władczyni, s. 525, 527; oraz il., m.in. na ss. 325 – 402.

więcej

Bruno Schulz:

Bruno Schulz (Drohobycz 1892 – Drohobycz 1942) studiował na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej (1913-1914) i malarstwo w ASP we Wiedniu (1914-1915). Całe życie spędził w Drohobyczu, gdzie pracował jako nauczyciel rysunku w Gimnazjum im. Władysława Jagiełły (1924-1941). Utrzymywał przyjaźnie głównie w środowisku literackim, m. in. z Witkacym, którego odwiedzał w Zakopanem (1930) i z Zofią Nałkowską, którą od 1933 wielokrotnie odwiedzał w Warszawie. W 1938 otrzymał Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury. Obok literatury, która była główną dziedziną jego twórczości, uprawiał rysunek, grafikę (cliché verre – teka „Xięga Bałwochwalcza”, 1922) i ilustrację, przeważnie do własnych utworów. Zginął zastrzelony na ulicy w dniu eksterminacji drohobyckich Żydów.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2018-06-17 70 75 000 zł - N/A PLN USD EUR