Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 9 grudnia 2018

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
SCENA Z FERMY, 1924
Nr:
25388
Technika:
olej, płótno dublowane
Wymiary:
41.3 cm x 64.3 cm
Cena wywoławcza:
280 000 zł
Cena uzyskana:
-
Informacje o dziele:

na odwrocie, na krośnie:

– na listwie górnej napis długopisem: Dublowany przez | p. Marię Markową z M.N. Kraków | Sukiennice.

– na listwie dolnej nalepka (mpis) o treści: Tadeusz Makowski | Scena z fermy ok. 1924 | Nr kat. 384 | (Szkic do Farandoli)

Pochodzenie: ze spuścizny po Tadeuszu Makowskim, obraz oznaczony numerem „mak. 326“; w latach 50. XX w. zdeponowany w Muzeum Narodowym w Warszawie wraz z zespołem ok. 400 prac artysty. W dokumentacji muzealnej określony tytułami Scena z fermy lub Na folwarku; przyjęty i przechowywany był w tece, jako luźne, nie nabite na krosna płótno (stąd różnice w wymiarach). Wydany spadkobiercom artysty, został następnie zakonserwowany (zdublowany i naciągnięty na krosna) w pracowni Muzeum Narodowego w Krakowie.

 

Obraz wymieniony i opisany:

– W. Jaworska, Tadeusz Makowski. Życie i twórczość, Wrocław – Warszawa – Kraków 1964, s. 173, 176 oraz s. 344, nr kat. 384. (porównaj Farandola – Danse de paysans, il. 95 na s. 179);

– Porównaj także: T. Makowski, Pamiętnik, [oprac. W. Jaworska], Warszawa 1971, s. 292-296, 397.

 

Scenę z fermy malował Tadeusz Makowski latem 1924 r. podczas pobytu w małej nadmorskiej wiosce bretońskiej Thumiac-en-Arzon (dep. Morbihan). Pobyt ten opisał w swoim „Pamiętniku“: „Jestem u znajomych w wiosce maleńkiej. Kolega mój malarz ma tu domek i pracownię na strychu prowizorycznie urządzoną ... Lud miły ... Stare domki z kamienia w srebrzystym szarym kolorze zabarwiają krajobraz i wesołą nutę wprowadzają w ogólny koloryt letni. Wieś w ruchu i prastarych zwyczajach podobna do polskiej... Wypoczynek letni daje zapomnienie wielkiego miasta i jego gorączkowego życia. Urok wsi i jej błoga poezja dają wytchnienie i uciechę swobody, bez której wszystko wydaje się szarym. Maluję wspomnienie tej wioski bretońskiej ... maluję z werwą i uciechą na podstawie licznych pomocniczych studiów“ (T. Makowski, Pamiętnik...).

Monografistka artysty, prof. Władysława Jaworska, pisząc o tych letnich wakacjach Makowskiego zauważa: Bretońska wieś przemówiła na nowo swym urokiem do malarza. Bruegel, widziany na żywo w ciosanych sylwetkach chłopów, w strojach kobiet, w prostocie i naiwności ruchów – porusza czułe na taki widok struny i pobudza wyobraźnię plastyczną. W Thumiac-en-Arzon powstaje tego lata obraz zatytułowany przez artystę „Farandole – Danse de paysans.“

Prezentowana Scena z fermy jest właśnie studium do owej Farandoli, dziś zaginionej i znanej tylko z czarno-białej fotografii. Studium to, daje pojęcie o kolorycie Farandoli i przedstawia zgrupowane na podwórzu postacie nie biorące udziału w tańcu – dwóch wieśniaków przy wozie z sianem, kobietę z grabiami oraz „krępego wyrostka zalecającego się do zażywnej świętoszki“.

więcej

Tadeusz Makowski:

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932)  - malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem Pierra Puvis de Chavannes’a. W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, a później także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w okresie późniejszym także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany. Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego. Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w opracowaniach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

 

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2018-12-09 82 280 000 zł - N/A PLN USD EUR