Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 8 grudnia 2019

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
PEJZAŻ Z BEG-MEIL, 1891
Nr:
26674
Technika:
olej, płótno dublowane
Wymiary:
33.1 cm x 46.2 cm
Cena wywoławcza:
90 000 zł
Cena uzyskana:
106 000 zł
Informacje o dziele:

sygn. p.d.: Anna Bilińska ._ | Beg – Meil | 1891.

– na odwrocie, na górnej listwie krosna napis niebieską kredką: FOUESNANT PRES QUIMPER | FINISTERE

– na wszystkich listwach odbita pieczęć składu materiałów malarskich Iskra & Karmański w Krakowie oraz pieczęcie odnoszące się do rozmiarów krosna: 33 i 46

Pejzaż z Beg-Meil jest jednym z pejzaży nadmorskich malowanych przez Annę Bilińską w roku 1891, podczas pobytu w Bretanii. Zespół tych prac latem 1892 roku pokazała Bilińska na paryskim Salon d’Ete w Galerie Devaix na Polach Marsowych.
Obrazy zostały zauważone przez krytykę, pisano o nich w prasie francuskiej (m.in.: „La Presse“ 23 VII 1892; „Journal des Arts“ 19 VIII 1892; „Revue des Beaux Arts“ 21 VIII 1892). Artystka określała te prace terminem pochades (szkice), ale ogólnie przyznawano im rangę pełnoprawnych wypowiedzi malarskich.
Następnie – w styczniu i lutym 1893 roku – zespół 15 nadmorskich krajobrazów z Bretanii artystka wystawiła w TZSP w Warszawie.

Obrazy wzbudziły powszechne zainteresowanie, a ponad połowa z nich została z wystawy sprzedana. Recenzenci warszawscy nie szczędzili pochwał. Dla przykładu podajemy fragment jednej z recenzji.

"Obok obrazu Matejki siłą przyciągającą publiczność w chwili obecnej na wystawę Towarzystwa jest cały szereg studjów krajobrazowych Anny Bilińskiej /.../ Studjów tych kilkanaście. Są to motywy z wybrzeży morskich, brane wprost z natury alla prima gdzieś we Francji, w La Rochelle, w Bey-Mail, w Bayardville. Tu kawał zatoki, wrzynającej się w piaski, ówdzie grupa skał, rzucona w morze, tam z po za złomów skalistych widok na dalekie wody. Oświetlenie rozmaite, po większej atoli części w dzień pogodny, pod zasłoniętem niebem. Malowanie szerokie, śmiałe, z poczuciem znakomitem i wprawą nielada. Najzupełniejsza szczerość; cienia nie dodano, nie ujęto plamki – sama, czysta, „niekłamana niczem“ natura. Smak artystki wskazał jej najciekawszy lub najpiękniejszy moment i motyw; przedziwna biegłość malarska dokonała reszty. /.../ Które z nich najlepsze? Doprawdy wybór między kilku trudny. Możeby i oddać pierwszeństwo tej oto zatoczce lekko falującej /.../ tej, jakby jakiejś /.../ symfonii szarych tonów... Ale i te białe niebo schodzące w białe morze jakież dobre, a i te skały żółtawe, dwoma złomami sterczące, jakie prawdziwe!..."

„Kurier Warszawski“, Nr 29; 29 I 1893, s. 1-2

 

O nadmorskich pejzażach z Bretanii, m.in.:

– Mémorial Album artystki-malarki Anny Bilińskiej. Odezwy prasy wszechświatowej w ciągu jej krótkich, bo zawcześnie (sic!) po pięciu zaledwie latach śmiercią przerwanych wszechświatowych tryumfów (Biblioteka Jagiellońska, sygn. BJ Rkp. Przyb. 15/78.);

– Sprawozdanie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Królestwie Polskiem za rok 1893, Warszawa 1894, s. 33 (Bohdanowicz-Bilińska Anna – wykaz prac wystawionych), s. 45 (wykaz prac nabytych).

 

Liczne recenzje w warszawskiej prasie, m.in.:

– Z Towarzystwa „Zachęta“, Echo Muzyczne, Nr 490 (7), 18 (6) II 1893, s. 78;

– Odgłosy, Echo Muzyczne, Nr 487 (4), 26 (16) I 1893, s. 41;

– Kronika Powszechna, Tygodnik Ilustrowany, Nr 163, Warszawa 30 I (11 II) 1893, s. 95;

– Echa Warszawskie, Przegląd Tygodniowy, Warszawa 23 I (4 II) 1893 Nr 5, s. 50-51;

– Z krainy Piękna, Biesiada Literacka, Nr 8, Warszawa 24 (12) II 1893, s. 119;

– Kurier Warszawski, Nr 29; 29 (17) I 1893, s. 1-2.

 

Fotografię „naszego“ Pejzażu z Beg-Meil umieściła Bilińska w prowadzonym w latach 1884-1893 „Mémorial Album“, do którego wklejała zdjęcia swych prac oraz wycinki z gazet – recenzje wystaw ze swoim udziałem. Po śmierci artystki, „Mémorial“ uzupełniał jej mąż, dr Antoni Bohdanowicz, on też – w roku 1920 – ofiarował album do zbiorów Biblioteki Jagiellońskiej w Krakowie.

Obok – strona tytułowa „Albumu“ i strona z fotografią Pejzażu z Beg-Meil.

 

więcej

Anna Bilińska - Bohdanowiczowa:

Anna Bilińska była artystką wybitną, cieszącą się międzynarodową sławą i uznaniem. Dzieciństwo spędziła w Kijowie i na Kijowszczyźnie oraz w Wiatce (obecnie Kirow), gdzie pierwszych lekcji rysunku udzielał jej Michał Elwiro Andriolli. Około 1875 przeniosła się do Warszawy i wkrótce została uczennicą Wojciecha Gersona, który dostrzegł w niej wielki talent. W 1882 podróżowała za granicę zatrzymując się w Monachium, Saltzburgu i Wiedniu, odwiedziła Wenecją i północne Włochy. W tym samym roku wyjechała do Paryża i rozpoczęła studia w Académie Julian pod kierunkiem samego Rodolphe’a Juliana, Tony’ego Robert-Fleury i Oliviera Mersona. Jej szkolne prace wysoko oceniane przez profesorów, były odznaczane medalami na urządzanych w Académie Julian konkursach. Latem 1883 wyjechała na Ukrainę. Po drodze zatrzymała się w Monachium, Wiedniu oraz we Lwowie. Wróciwszy do Paryża utrzymywała się z lekcji rysunków i z rzadka sprzedając swoje prace. Życzliwy Rodolphe Julian zwolnił ją wówczas z opłat za studia, a po roku powierzył jej kierownictwo jednej z pracowni. W latach 1884-1885 spotkało ją pasmo nieszczęść osobistych - śmierć ojca, przyjaciółki i ukochanego. Przez jakiś czas przebywała w Normandii, latem 1886 była w Warszawie, by w końcu wrócić do Paryża. Następne lata przyniosły jej prawdziwy sukces międzynarodowy - uznanie, znakomite recenzje i srebrny medal przyniósł jej Autoportret wystawiony na Salonie w 1887 - patrz fotografia. W roku 1890 otrzymała złoty medal na wystawie w The Royal Academy w Londynie, a w 1891 również złotym medalem odznaczono ją na międzynarodowej wystawie w Berlinie. Jej prace - malowane olejno, akwarelą i pastelami portrety, studia kwiatów, sceny rodzajowe, pejzaże 

z Normandii i Bretanii - prezentowane wielokrotnie w Paryżu, a także i w Krakowie, zyskiwały wszędzie najwyższe pochwały, budząc podziw dla talentu artystki. Była realistką; malowała szeroko i śmiało, starannie komponując swoje obrazy, wyróżniające się ponadto doskonałym rysunkiem i szlachetną harmonią tonów barwnych. W czerwcu 1892 roku poślubiła doktora med. Antoniego Bohdanowicza; wraz z mężem planowała wrócić do Warszawy, gdzie chciała założyć własną szkołę malarską dla kobiet. Ale wytężona praca uaktywniła zadawnioną chorobę serca, która mimo troskliwej opieki męża i starań lekarzy, okazała się nieuleczalna.

Obraz artystki są na rynku sztuki prawdziwą rzadkością. 

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2019-12-08 53 90 000 zł 106 000 zł N/A PLN USD EUR