Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Współczesnej - 22 marca 2020

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
FIGURE 124, 1961
Nr:
27090
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
195 cm x 97 cm
Cena wywoławcza:
200 000 zł
Cena uzyskana:
-
Informacje o dziele:

sygn. l.d.: LEBENSTEIN 61.

sygn. na odwrocie na płótnie p.g.: JAN LEBENSTEIN | figure n° 124 | 1961 | format 120 M

na górnej poprzecznej listwie krosna dwie nalepki:

– KEN BROWNE PRODUCTIONS | 301 W. 96 TH STREET | NEW YORK, NY 10025 | 50

– uszkodzona francuska nalepka transportowa

na dolnej poprzecznej listwie krosna:

– pieczątka francuskiego sklepu z artykułami plastycznymi SENNELIER Paris

na lewej listwie krosna drukowana nalepka:

– 6. FIGURE # 124 | Oil on canvas | 77’’ x 38’’

na dolnej listwie krosna:

– nalepka z danymi obrazu i nr. kolekcji Chrisa Sztybera

Olbrzymie znaczenie dla kariery artysty miała jego pierwsza indywidualna [w USA] wystawa w Galerii Chalette na przełomie marca i kwietnia 1962 r. Artysta przedstawił trzydzieści jeden obrazów i rysunków z lat 1959-1961, czyli większość prac ze swego okresu paryskiego uwieńczonego solową wystawą w październiku 1961 w Musée d’Art Moderne de Ville de Paris, gdzie zaprezentował czterdzieści cztery obrazy. Krytycy nowojorscy nie ukrywali podziwu i nie szczędzili słów uznania dla młodego polskiego malarza. Donald Judd, na łamach “Arts Magazine“, podkreślił niezwykłą różnorodność i bogactwo faktury figur osiowych; zachwycił się formalnymi rozwiązaniami utrzymanej w monochromatycznych szarościach Figure Number 125 [w rzeczywistości miał na myśli „nasz“ obraz Figure 124; patrz błąd w katalogu wystawy w Nowym Yorku], która według niego była jedną z najlepszych pokazanych na wystawie. Z kolei krytyk “Arts News“ nazwał Lebensteina jednym z najbardziej prowokujących polskich malarzy młodego pokolenia, analizując strukturę obrazów, niezwykłą technikę artysty, dającą wręcz wrażenie trójwymiarowości. Podkreślał niesamowitość i niezwykłą siłę ekspresji płócien, niepokój, który budzą u widzów. „Dramatycznie dekoracyjne“, i „niezmiernie poruszające“ to tylko niektóre z określeń, których użył John Canaday na łamach “The New York Times“, by opisać figury osiowe polskiego malarza. To według niego już nie tylko wystawa – to spektakl, to misterium. Gigantyczne postacie mitycznych kapłanów patrzą z płócien na widzów swymi szeroko otwartymi oczami, porażają szkieletowością bądź przesadnym bogactwem, kabalistycznymi znakami i insygniami. Najwyraźniej chcą przekazać ludzkości niezwykle ważną wiadomość, przesłanie. Źródeł powodzenia sztuki Lebensteina, Canaday dopatrywał się w nadzwyczajnej kompozycji figur osiowych, które zamiast nużyć widza swą powtarzalnością powodowały reakcję odwrotną, a mianowicie fascynację różnorodnością ich ornamentalnej dekoracyjności. Wykorzystuje je malarz do spotęgowania ekspresji obrazu, do nawiązania bliższego kontaktu z widzem.

Jan K. Kapera, Od Guggenheim Museum do Currier Gallery. Jan Lebenstein – kronika amerykańska (1958-1998) [w:] Archiwum Emigracji. Studia-Szkice-Dokumenty, Toruń 1999, z. 2, s. 56.

Obraz opisany i wystawiany:

– Jan Lebenstein (kat. wyst. ze wstępem Clovis Eyraud, Raymond Cogniat), Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris, 22 IX – 4 XI 1961, spis prac: s. i poz. nlb;

– Jan Lebenstein (katalog wystawy ze wstępem Jean Cassou, Madeleine Chalette-Lejwa), Galerie Chalette, New York, March – April 1962, kat. poz. 24; il. barwna s. 53 (omyłkowy tytuł: Axiale Figure 125);

– Chris Sztyber, Mój drugi świat. My second world. Kolekcja malarstwa polskiego. Polish Painting Collection, wyd. P.U.H.P. GRAF-US Grzegorz Kraska, Kielce, il. barwna, s. 107.

♣ do wylicytowanej ceny oprócz innych kosztów zostanie doliczona opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 roku - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite)

więcej

Jan Lebenstein:

Jan Lebenstein (Brześć Litewski 1930 - Kraków 1999) w latach 1948-1954 studiował malarstwo w ASP w Warszawie pod kierunkiem prof. Eugeniusza Eibischa i Artura Nachta-Samborskiego. W 1955 wziął udział w wystawie w warszawskim Arsenale. Zaprzyjaźniony w czasie studiów z Mironem Białoszewskim, swą pierwszą wystawę indywidualną pokazał w 1956 w Teatrze na Tarczyńskiej. W 1959 zdobył Grand Prix de la Ville de Paris na I Biennale Młodych w Paryżu i w tym roku przeniósł się na stałe do Paryża. Po seriach "figur kreślonych" (na papierze milimetrowym) i "figur hieratycznych" z lat 1955-1958 maluje cykl "figur osiowych" (1958-1962), które wystawia w Paryżu i USA. Równolegle w 1960 zaczyna rysowane "karnety", rodzaj dziennika, który w przyszłości dostarczy motywów wykorzystanych w obrazach. W latach 1964-1965 maluje "Bestiarium", cykl fakturowych, archaizowanych stworów przypominających prehistoryczne wykopaliska. Bezpośrednio po nich wprowadza do swych obrazów postaci ludzkie i fantastyczne, odgrywające sceny ni to mitologiczne, ni to ze snu, często przesycone erotyką. W 1970 projektuje witraże dla Centre du Dialogue w Paryżu. W W 1971 otrzymuje obywatelstwo francuskie 1974 powstają gwasze inspirowane Folwarkiem zwierzęcym George'a Orwella. W latach 1976-1989 tworzy wyłącznie w technice gwaszu i pastelu, podejmując tematykę mitologiczną i zaczerpniętą z Biblii: cykle ilustracji do Księgi Hioba (wyd. 1979) i do Apokalipsy (wyd. 1986) w nowych przekładach Czesława Miłosza. W 1989 powraca do malarstwa olejnego (cykl "Pergamon"). Artysta otrzymał m. in. nagrodę Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego w 1976, Nagrodę Muzeum Archidiecezji Warszawskiej w 1985, Nagrodę im. Jana Cybisa w 1987.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2020-03-22 106 200 000 zł - N/A PLN USD EUR