Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 13 grudnia 2020

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
GARNITUR NA TOALETKĘ, ok. 1900
Nr:
28247
Technika:
brąz złocony
Wymiary:
cm x cm
Cena wywoławcza:
18 000 zł
Cena uzyskana:
-
Informacje o dziele:

brąz odlewany, cyzelowany, złocony, kryształ

sygn. na każdym naczyniu: BR. ŁOPIEŃSCY

stan zachowania: utrącony jeden korek, pęknięcie jednego wkładu szklanego, niewielkie przetarcia złocenia

 

Komplet siedmiu naczyń na toaletkę w składzie:

– trzy flakony:

na perfumy (16,5 x 5,2 x 5,2 cm),

na wodę kolońską (19,5 x 6,5 x 6,5 cm),

sole trzeźwiące (13 x 4,5 x 4,5 cm);

– naczynie do pudru, różu lub kremu (8,5 x 12 x 8 cm),

– pudełko do przechowywania szczotek do zębów (23,5 x 8 x 8 cm),

– pojemnik na mydło (10,5 x 9 x 9 cm),

– dodatkowe naczynie (4,5 x 10 x 4,5 cm).

 

Pochodzenie: spadkobiercy Stefanii z Ratyńskich Szymanowskiej (1889-1983).

 

Kryształowe wkłady są ujęte w ażurową oprawę z brązu złoconego ze scenami porwania Amfitryty przez Posejdona oraz ich ślubu i triumfu. Analogiczny komplet widnieje na archiwalnym zdjęciu z oferty handlowej Braci z lat 1900–1914. Oba zestawy różni jedynie brak pokrywki na jednym z naczyń na fotografii.

Oferowany zestaw toaletowy pochodzi z najlepszego okresu (1900–1914) działalności słynnych warszawskich brązowników. Początek historii firmy datuje się na rok 1862, kiedy swój warsztat założył Jan Łopieński. Mimo sukcesów artystycznych i opinii znakomitego mistrza, w roku 1879 został zmuszony zawiesić działalność. Jednak od roku 1884 kontynuował ją wraz z synami, Grzegorzem i Feliksem, którzy założyli spółkę Bracia Łopieńscy. W roku 1900 firma otworzyła dużą odlewnię przy ul. Hożej. Cieszyła się już sławą i uznaniem na świecie, z sukcesem prezentowała swoją wytwórczość na międzynarodowych wystawach, zdobywając liczne medale i wyróżnienia, eksportowała wyroby do Cesarstwa Rosyjskiego, zaś wśród jej prestiżowych odbiorców wymieniany był dwór cesarski. Powstawały wtedy przedmioty najwyższej klasy, zarówno brązy, jak i srebra, mistrzowsko odlewane i cyzelowane. Do dziś są one poszukiwane przez kolekcjonerów na rynku międzynarodowym. Tradycję rodzinną kontynuuje zaś w czwartym pokoleniu Anna Łopieńska-Lipczyk z Wojciechem Lipczykiem w pracowni przy ul. Poznańskiej 24.

Garnitur z Posejdonem i Amfitrytą jest przykładem luksusowych przedmiotów użytkowych, w jakie słynni brązownicy zaopatrywali arystokrację oraz zamożne mieszczaństwo końca XIX i początku XX w. Łopieńscy przykładali ogromną wagę do najwyższej jakości swojej produkcji, stąd np. szklane i kryształowe wkłady importowali z Francji. Choć brązownictwo należy do sztuk wieloegzemplarzowych, nie można spodziewać się, aby przedmioty wykonane według omawianego modelu powstały licznie. Były to wyroby luksusowe, powstające z ogromnym nakładem pracy, przy użyciu kosztownych materiałów – stąd raczej wykonywano je na konkretne zamówienie. Tym bardziej trudno spodziewać się, że do naszych czasów przetrwał inny, kompletny garnitur na toaletkę z Posejdonem i Amfitrytą.

O wartości kolekcjonerskiej i muzealnej zestawu stanowi poziom artystyczny, datowanie na najlepszy okres działalności Braci Łopieńskich, interesujące wzornictwo (w żadnej z polskich kolekcji muzealnych nie ma przedmiotów według tego modelu), dobry stan zachowania oraz fakt, iż nie uległ rozproszeniu, a także znana proweniencja.

Oferowany zestaw należał do Stefanii z Ratyńskich Szymanowskiej (1889–1983). Stefania otrzymała go od matki Jadwigi z Rogozińskich, z okazji ślubu z Michałem Szymanowskim h. Jezierza (1879–1959). Małżonkowie pobrali się w roku 1910. Wedle relacji spadkobierców, zestaw nie został zamówiony na tę okoliczność, lecz wcześniej był już własnością matki panny młodej. Niemniej, ten zarazem bardzo osobisty, jak i reprezentacyjny przedmiot, znakomicie korespondujący tematyką przedstawienia z wydarzeniem zamążpójścia, przeszedł w ręce córki i służył do końca jej długiego życia.
 

Bibliografia i źródła:

– Monika Bryl, Sztuka brązownicza rodziny Łopieńskich od roku 1862 do czasów współczesnych, praca doktorska napisana w Katedrze Kultury Artystycznej pod kierunkiem dr hab. Agnieszki Bender, Katolicki Uniwersytet Lubelski w Lublinie, Lublin 2012, il. 4.72.

– Oferta handlowa firmy Bracia Łopieńscy, fotografia archiwalna z lat 1900-1914.

więcej

Bracia Łopieńscy:

Bracia Łopieńscy to jedna z najsłynniejszych polskich firm brązowniczych przełomu wieków i lat międzywojennych. Na początku ubiegłego wieku warszawską fabrykę uważano za największą wytwórnię brązów na zachód od Berlina. Początki firmy związane były z osobą Jana Łopieńskiego (1838-1907), który w roku 1862 przy ul. Ordynackiej założył „Fabrykę Wyrobów Bronzowych”. W roku 1878 Łopieński otrzymał medal na wystawie paryskiej. W roku następnym jednak, z powodu problemów finansowych, zmuszony był przystąpić do spółki. Sześć lat później samodzielną działalność pod szyldem "G. Łopieński" rozpoczęli znakomicie wykształceni w rzemiośle synowie Jana, bracia Grzegorz (1867-1939) i Feliks (1866-1941). Do końca wieku XIX ich firma rozwijała się dynamicznie. Jej wyroby cieszyły się wielką popularnością; w każdym warszawskim domu musiał znajdować się choć jeden przedmiot pochodzący od Łopieńskich. W roku 1900 bracia przenieśli swój warsztat na ul. Hożą 55, gdzie wybudowali nowoczesną odlewnię. Mniej więcej w tym samym czasie zawiązali spółkę "Bracia Łopieńscy", której udziałowcem w początkowym okresie był także ich brat Ignacy (1865-1941), słynny grafik i medalier. Wraz z synami pracował również Jan. Stąd jako datę założenia firmy Łopieńscy wskazywali rok 1862, uznając swoją spółkę jako kontynuację działalności ojca.
Podczas długich lat Łopieńscy niejednokrotnie byli za swe wyroby honorowani najwyższymi nagrodami, zarówno na wystawach krajowych (np. Wystawa Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie, 1872), jak i zagranicznych (by wymienić choćby: 1879 – Wystawa Sztuki w Paryżu – srebrny medal, 1903 - Wystawa Sztuki i Przemysłu w Petersburgu – Grand Prix). Prócz brązów, wykonywali także wysokiej klasy srebra. Powstawały tu zarówno przedmioty dekoracyjne i użytkowe, jak i rzeźby (m.in. Anotniego Godebskego, Józefa Gabowicza, Czesława Makowskiego, Antoniego Kurzawy, Sławomira Celińskiego).
Najlepszy okres rozwoju formy skończył się wraz z wybuchem I wojny światowej. Odcięcie od rynku rosyjskiego i zubożenie spoleczeństwa - wpłynęły na charakter produkcji. Zamiast luksusowych brązów i sreber, zaczęły powstawać przedmioty tańsze, niemniej najwyższej jakości. Do najważniejszych ich realizacji z tego okresu zaliczają się pomniki (m.in. Syrena Ludwiki Nietzschowej z Powiśla, pomnik Bolesława Chrobrego dla Gniezna, J. Dietla dłuta X. Dunikowskiego w Krakowie, Jana Kilińskiego w Warszawie, Marii Curie-Skłodowskiej dla Instytutu Radowego w Warszawie). Z firmą w tym czasie współpracowali także znakomici projektanci, m.in. Henryk Grunwald.
W połowie lat 30. spółkę przejęło kolejne pokolenie braci, synowie Grzegorza – Tadeusz (1898-1983), Władysław (1895-1945) i Zdzisław (1901-1955). Po drugiej wojnie firma Łopieńskich odlała i naprawiła zniszczone podczas wojny warszawskie pomniki. Jednakże po wykonaniu tego zlecenia, w roku 1950 została przed władze znacjonalizowana. Na jej miejsce powstała Spółdzielnia Pracy Brąz Dekoracyjny. Tadeusz Łopieński wznowił swoją działalność w roku 1957, kiedy to założył mieszczącą się na ul. Poznańskiej 24 pracownię brązów artystycznych. Obecnie jest ona prowadzona przez jego córkę Annę Łopieńską-Lipczyk oraz jej męża, Wojciecha Lipczyka.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2020-12-13 66 18 000 zł - N/A PLN USD EUR