Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 16 października 2022

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
NIEDŹWIEDŹ W TATRACH, 1892
Nr:
30836
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
46 cm x 33 cm
Cena wywoławcza:
100 000 zł
Cena uzyskana:
395 000 zł
Informacje o dziele:

sygn. p.d.: S. Witkiewicz | Zakopane | 1892.

 

Porównaj z:

Niedźwiedź w górach (tusz pióro, papier, 46,3 x 30,1 cm, sygn. p.d.: PatKulowi | S. Witkiewicz), Muzeum Narodowe w Warszawie, nr id. Rys.Pol.161133 MNW.

 

Dotychczas znana była jedynie kompozycja wykonana przez Witkiewicza piórkiem na papierze (obecnie w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie). Niedźwiedź w Tatrach (rysunek piórkiem) wystawiany był na pośmiertnej wystawie artysty w warszawskiej Zachęcie w styczniu 1927 roku. W zbiorach MNW znajduje się również nieznanego autorstwa fotografia przedstawiająca malarza w zakopiańskiej pracowni, w której wśród innych dzieł znalazł się wspomniany wyżej rysunek (fot. obok). Niezwykłe jest zatem móc teraz podziwiać zamysł artysty w wersji finalnej.

 

W pejzażach tatrzańskich stał się Witkiewicz kontynuatorem idei Jana Nepomucena Głowackiego i Aleksandra Kotsisa. Jego niezwykle realistyczne malarstwo było efektem spostrzegawczości i daru obserwacji. Choć w swoich pismach teoretycznych mocno opowiadał się za impresjonizmem, to sam pozostał wierny naturalizmowi. Nie uznawał autorytetów, gardził sztywnym akademizmem i uważał, że jedynie zjawiska natury mogą stanowić temat malarski dla artysty plastyka. Pod wpływem dr. Chałubińskiego, Witkiewicz uległ potędze dzikiej, nieskażonej przyrody Tatr i urokowi Zakopanego. Polskie góry pokochał ponad wszystko. W swych dziełach, co widać również na naszym obrazie, stosował wyrazisty rysunek i zwracał dużą uwagę na grę światłocienia. To właśnie światłocień odgrywał w jego malarstwie większą rolę niż barwa. Witkiewicz uważał, że poezja jego dzieł tkwiła w samej naturze, nie zaś w sposobie, w jaki przekładał ją na język kształtów i barw.

Pojawienie się na rynku obrazu z początku lat 90. XIX wieku stanowi znaczące wydarzenie. Wiele dzieł z tego okresu uległo zniszczeniu z końcem roku 1893, w czasie pożaru „Jadwiniówki“ (willi zbudowanej przez dr. Chałubińskiego dla córki Jadwigi w 1885, nota bene jedynego, wartego – wg Witkiewicza – uwagi „nie-góralskiego“ budynku w Zakopanem), w której mieściła się pracownia artysty.

Jest to zatem niezwykła gratka dla kolekcjonerów.

więcej

Stanisław Witkiewicz:

Stanisław Witkiewicz – malarz, pisarz, wybitny teoretyk i krytyk sztuki, twórca „stylu zakopiańskiego” w architekturze i zdobnictwie, ojciec Stanisława Ignacego „Witkacego”. Po pobycie w Tomsku, gdzie - za udział w powstaniu styczniowym - jego rodzina przebywała na zesłaniu i gdzie uczył się rysunku u litografa J. Volkmara Flecka, podjął studia w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu (1868-1871). W roku 1871 wyjechał do Monachium i krótko uczył się w Akademii pod kierunkiem H. Anschütza. Po powrocie do kraju (1873) zamieszkał w Warszawie. Pracownię malarską w Hotelu Europejskim dzielił z zaprzyjaźnionymi – J. Chełmońskim, A. Chmielowskim i A. Piotrowskim. Pracował wówczas także jako kierownik artystyczny czasopisma „Wędrowiec”. W latach 1880-82 przebywał w Monachium, Marienbadzie i Meranie. Od roku 1890 mieszkał w Zakopanem. Postępująca choroba płuc sprawiła, że ostatnie lata życia spędził w warunkach sanatoryjnych w Lovranie na Istrii. Propagator realizmu w sztuce, starał się malować zgodnie z założeniami teoretycznymi tego kierunku. Tworzył obrazy o tematyce rodzajowej, pejzaże morskie i tatrzańskie, a także oparte na wspomnieniach z dzieciństwa sceny z powstania styczniowego oraz – rzadziej – portrety.
Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2022-10-16 15 100 000 zł 395 000 zł N/A PLN USD EUR