Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Współczesnej - 23 marca 2025

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
MARTWA NATURA Z BUTELKĄ, 1956
Nr:
33635
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
80 cm x 65 cm
Cena wywoławcza:
90 000 zł
Cena uzyskana:
90 000 zł
Informacje o dziele:

sygn. p.d.: SAMBORSKI

na odwr. na płótnie l.g. nalepka XXIX Biennale w Wenecji 1958 z danymi obrazu, w rogu nr tuszem: 28, na g. listwie krosna trzy nalepki: XXIX Biennale w Wenecji 1958 z danymi obrazu (częściowo zniszczona), włoska nalepka celna, nalepka XXIX Biennale w Wenecji z numerem 515.

 

Pochodzenie:

– Kolekcja pisarza Jerzego Andrzejewskiego (1909-1983).

– Spadkobiercy Jerzego Andrzejewskiego.

 

Obraz wystawiany:

– XXIX Biennale Internazionale d’Arte, Wenecja, 1958.

 

Obraz reprodukowany i wzmiankowany:

– XXIX Biennale Internazionale d’Arte, Wenecja 1958, katalog s. 310, poz. kat. 28;

– Zdzisław Kępiński, Artur Nacht-Samborski, książka z cyklu: Publikacje „Przeglądu Artystycznego“ (red. Mieczysław Porębski), Państwowy Instytut Sztuki, Warszawa 1958, il. 8 (czarno-biała) s. 29, wymieniony w spisie ilustracji s. 19.

 

Malarstwo Artura Nachta-Samborskiego jest przykładem twórczości, która wymyka się jednoznacznej definicji – nie sposób zaszeregować obrazów artysty do konkretnego kierunku sztuki. Związany był z ugrupowaniem kapistów, do którego należeli m.in Jan Cybis, Zygmunt Waliszewski, Piotr Potworowski, Józef Czapski. Dla artystów z „Komitetu Paryskiego“, najważniejsze były przede wszystkim wartości czysto malarskie – kolor, materia obrazu. Unikali oni literackich tematów, a martwe natury, pejzaże, portrety były dla nich przede wszystkim pretekstem do poszukiwania rozwiązań kolorystycznych.

Malarstwo Nachta, które urzeka kolorem, jest jednak znacznie bardziej złożone od programu kapistów. W jego twórczości, badacze dostrzegają związki z awangardą tamtych lat. Krystyna Czerni wskazywała: Pisząc o fenomenie Nachta podkreśla się, że jego malarstwo było w pół drogi między impresją a ekspresją, między zwiewną lekkością Paryża a drapieżnością Berlina. Jak na reguły klasycznego koloryzmu, te obrazy miały zaskakująco mocną konstrukcję, wewnętrzną architekturę, a także nietypową, złamaną gamę kolorystyczną. (Krystyna Czerni, Kamuflaż. O malarstwie Artura Nachta-Samborskiego, „Tygodnik Powszechny“ nr 25 z 20 VI 1999)

Nacht-Samborski, wraz z Maria Jaremą i Wacławem Taranczewskim, reprezentował Polskę na XXIX Biennale w Wenecji w 1958 roku. W tekście o Biennale z 1958 r. Mieczysław Porębski tak pisał o obrazach Nachta: Jego linia – to linia dyskusji z nowoczesnym eksperymentem. Właśnie na Biennale, umożliwiającej wielostronne konfrontacje i porównania, widziało się to bardzo wyraźnie. Właśnie tam ujawniły się te wszystkie dyskretne aluzje – do wczesnej atmosfery „Ecole de Paris“, do kubistycznych transformacji i uproszczeń, do rygorów abstrakcyjnego organizowania płótna – które sprawiają, że w ciągu rozwojowym dwudziestego wieku malarstwo to ma swoje logiczne miejsce, że sygnalizuje ono moment bardzo istotny: moment twórczej refleksji, przez którą przebija troska o samą istotę malarstwa, pytanie o wartość tego wszystkiego, co się w nim właśnie dokonało, próba ustalenia artystycznych imponderabiliów, mających znaczenie zawsze i wszędzie. (Mieczysław Porębski, Z XXIX Biennale w Wenecji, „Przegląd Artystyczny“, 1958 nr 6, s. 5)

Wśród zaprezentowanych na Biennale obrazów, znalazła się również Martwa natura z butelką, namalowana w 1956, którą oferujemy na naszej aukcji. Obraz ten jest malarskim dowodem na to, jak wielkie bogactwo rozwiązań kolorystycznych, fakturalnych i kompozycyjnych znajdował artysta, podejmując wiele razy te same tematy i motywy. Martwa natura z butelką kompozycyjnie rozwiązana jest poprzez łagodnie diagonalne uszeregowanie przedmiotów na pierwszym planie, z dominującą plamą zieleni butelki, która tworzy kolorystyczne napięcie wobec plam czerwieni w lewym dolnym narożniku obrazu. Kompozycja dopełniona jest impresyjnie potraktowanymi kwiatami (z pięknym poprowadzeniem linii gałązek i zróżnicowaniem kolorystycznym liści) oraz rytmem lekko położonych poziomych muśnięć, spinającym całą płaszczyznę tła.

 

♣ do wylicytowanej ceny oprócz innych kosztów zostanie doliczona opłata wynikająca z prawa twórcy i jego spadkobierców do otrzymania wynagrodzenia zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 roku - o prawie autorskim i prawach pokrewnych (droit de suite).

więcej

Artur Nacht-Samborski:

Artur Nacht-Samborski (Kraków 1898 - Warszawa 1974) studiował w ASP w Krakowie w 1917-20 pod kierunkiem Wojciecha Weissa. W 1920 wyjechał z Jankielem Adlerem do Berlina i pozostawał tam do 1923. W Berlinie poznał Małgorzatę i Stanisława Kubickich, artystów związanych z poznańską grupą Bunt, a za ich pośrednictwem środowisko ekspresjonistów i dadaistów niemieckich. Po powrocie do Krakowa przez rok (1923/24) kontynuował studia w ASP w pracowni Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. We wrześniu 1924 wraz z kolegami tworzącymi tzw. Komitet Paryski wyjechał na dalsze studia pod kierunkiem Józefa Pankiewicza w Paryżu. Pozostawał za granicą do 1939, biorąc w tym czasie udział w wystawach kapistów w Paryżu (1930), Genewie i Warszawie (1931) i in. Odwiedzał w tym czasie kilkakrotnie Polskę i utrzymywał kontakty ze środowiskiem artystycznym w kraju. Wrócił do Krakowa na początku 1939. Po wybuchu wojny uciekł do Lwowa, gdzie po zajęciu miasta przez Rosjan dzielił los artystycznej kolonii polskiej (m.in. zarobkował wykonywaniem propagandowych „wcierek“). Po wkroczeniu hitlerowców uniknął zamknięcia w getcie, przybierając nazwisko Stefan Samborski. W 1942 z pomocą przyjaciół wyjechał do Warszawy, gdzie ukrywał się do końca okupacji. Po wojnie włączył się w organizację życia artystycznego jako działacz ZPAP. Został też powołany na stanowisko profesora PWSSP w Gdańsku (z siedzibą w Sopocie), gdzie uczył od 1947 do 1949. W latach 1949-69 był profesorem w ASP w Warszawie, prowadząc jedną z najlepszych pracowni malarstwa w dziejach uczelni. Jego prace tylko w początkowych latach zdradzały wpływy postimpresjonistów francuskich, głównie Cézanne'a i Bonnarda, a także fowistów (Matisse, Derain) i ekspresjonistów niemieckich. Już w latach 20. osiągnął indywidualny język artystyczny, operujący uproszczonymi, syntetycznymi formami, niekiedy podkreślonymi konturem. Jego obrazy, zwłaszcza z lat powojennych, charakteryzują się zawężoną gamą barwną i operują niewielkim w istocie repertuarem motywów (martwe natury z fikusem, akty, rzadko portrety). Mimo tych skromnych środków jego malarstwo jest jednym z najwspanialszych zjawisk w sztuce polskiej.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2025-03-23 103 90 000 zł 90 000 zł N/A PLN USD EUR