(Pabianice 7 VII 1959, mieszka w Warszawie) Zbigniew Libera podjął studia w 1977 w Seminarium OO Pallotynów w Ożarowie, następnie studiował w latach 1978-1980 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Nie ukończył żadnej uczelni artystycznej. W 1981 podjął indywidualną działalność o charakterze interwencyjnym (druki ulotne, malarstwo na murach). W latach 1982-83 był więziony za działalność opozycyjną. W latach 1983-1986 związany z "Kulturą Zrzuty" i "Strychem" w Łodzi. Tam nawiązał bliższą współpracę z Jerzym Truszkowskim, z którym w latach 1985-1989 działał w grupie muzyczno-performerskiej "Sternenhoch". W latach 1988-1990 współpracował z Zofią Kulik jako model jej prac fotograficznych. Indywidualną twórczość rozwijał początkowo w dziedzinie filmu video ("Obrzędy intymne", "Perseweracja mistyczna", 1984, "Jak tresuje się dziewczynki", 1987). W okresie od 1988 do połowy lat 90. tworzył rysunki, rzeźby, instalacje ("Kąpielowicz", 1991). Od 1995 projektuje i wykonuje obiekty parodiujące produkty kultury masowej ("Ciotka Kena", 1995, "Universal Penis Expander", 1995, "Urządzenia korekcyjne", 1996, "Lego. Obóz koncentracyjny", 1996). W latach 2002-2004 wykonał serię fotograficzną "Pozytywy" - pastisze słynnych fotografii prasowych (na ogół wojennych), których dramatyczną wymowę zmieniał na beztroską, "pozytywną". Jego twórczość, czasem w sposób drastyczny dotykająca współczesnych stereotypów i przyzwyczajeń, wpisuje się w nurt sztuki krytycznej.