Charles Pécrus (Limoges 1826 – Paryż 1907) kształcił się w Szkole Sztuk Pięknych. Po ukończeniu nauki studiował pod kierunkiem Fichela, a następnie Javeta. Z czasem wyspecjalizował się w malowaniu portretów, scen rodzajowych i obyczajowych, a także pejzaży, pejzaży morskich oraz przedstawień zwierząt.

Artysta rozpoczął regularne wystawianie swoich prac na Salonie Paryskim w 1857 roku. Przez niemal pół wieku prezentował tam obrazy rodzajowe, wystawiając je nieprzerwanie do 1905 roku (według niektórych źródeł do 1907 roku). Jego twórczość cieszyła się dużym uznaniem publiczności i krytyki. Szczególnym sukcesem okazał się obraz Dzień po ślubie, zakupiony na Salonie w 1865 roku przez Napoleona III, który następnie podarował go swojej żonie, cesarzowej Eugenii.

Początkowo Pecrus malował przede wszystkim sceny wnętrzarskie i rodzajowe utrzymane w stylistyce epoki Ludwika XIII. Ważnym etapem jego kariery była działalność w Normandii, gdzie współpracował ze znanym malarzem szkoły z Barbizon, Narcisse’em Diazem de la Peñą. W tym okresie nawiązał również bliskie kontakty z Eugène’em Boudinem, Johanem Bartholdem Jongkindem oraz Alfredem Stevensem.

Choć stworzył kilka cenionych portretów, największe uznanie przyniosły mu późniejsze pejzaże, maryny i obrazy zwierząt. Widoczne są w nich wpływy Diaza, Jongkinda, a przede wszystkim Boudina, którego Pecrus szczególnie podziwiał. Był również kolekcjonerem jego dzieł, a część z nich przekazał później do muzeum w Honfleur.

Dzięki długiej i owocnej działalności artystycznej Pecrus zdobył trwałe miejsce w historii malarstwa francuskiego. Jego prace znajdują się w licznych zbiorach muzealnych, między innymi w Luwrze w Paryżu, muzeach w Reims, Limoges, Cherbourgu i Honfleur, a także w kolekcjach muzealnych w Nowym Jorku.