Agra Art
Galeria Ofertowa

70,5 x 90,5 cm (72,5 x 92,5 cm z gablotą)

sygn. p.d.: STERN 984

na odwr. p.d. nalepka: JONASZ STERN | „DZIEŃ WYNISZCZENIA“ | ROK 1983 | 70 x 90 cm, p.g. dłg. numer zezwolenia na wywóz za granicę.

na g. listwie krosna nalepka w języku fińskim i angielskim z danymi obrazu i dłg.: L1 no 7.

na d. listwie krosna przypięta kartka z pieczątką włoskiego urzędu celnego, nr: 74 i plaster z nr.: 8.

Do obrazu dołączona jest ekspertyza dr Marii Anny Potockiej.

Obraz wystawiany i opisany:

– Jonasz Stern 1904-1988. Dzieła znane i nieznane, Galeria Rzeźby, Warszawa, XII 1996 – I 1997, s. nlb, poz. 10 (z wymiarami 72 x 92);

– Jonasz Stern 1904-1988, Galeria Baszta Czarownic BWA, Słupsk, III – IV 1988, s. nlb., poz. 26 (wym. 70 x 80 cm);

– Jonasz Stern obrazy z lat 1964-1988, Muzeum Okręgowe w Nowym Sączu Galeria Sztuki Dawna Synagoga, IX – XI 1988, s. nlb, poz. 30;

– Jonasz Stern. Wystawa Jubileuszowa, Pałac Sztuki, Kraków, I – II 1985, s. 51, poz. 93.

Przeżycia Jonasza Sterna z czasu wojny, gdy artysta znalazł się na granicy życia i śmierci, znajdowały echa w jego twórczości. Powracanie do wątków holokaustu, miało dla niego wymiar moralnej odpowiedzialności, do której poczuwał się jako uczestnik i świadek tamtych wydarzeń. Najpełniejszy, najbardziej indywidualny wyraz znalazły te treści w dziełach Sterna powstających od lat 60. XX w. Motywy, które wcześniej były wyrażane przez niego bardziej dosłownie, zaczęły przybierać formy kolażu, zwłaszcza z wykorzystaniem kości zwierzęcych. Kompozycje takie stały się charakterystycznym, rozpoznawalnym znakiem twórczości tego artysty, a dzieło przedstawione na naszej aukcji jest znakomitym przykładem pełnej, najbardziej rozwiniętej fazy w całokształcie artystycznych dokonań Jonasza Sterna.

Tak o tym wybitnym i bardzo intensywnym obrazie napisała Maria Anna Potocka w ekspertyzie towarzyszącej dziełu: Obraz „Dzień wyniszczenia“ jest rozbudowaną i symbolicznie gęstą kompozycją, w której artysta połączył kości zwierzęce, „szkielety“ roślin, siatkę, pomiętą, unoszoną wiatrem tkaninę – symbol tałesu – z rozsypanym pyłem. Te materialnie bardzo różne elementy połączył w jedność kolorem balansującym między czernią a szarością. Obraz zwieńczył symbolami słońca i błękitem nieba, dając tym samym wyraz nadziei, że ponad wyniszczonym światem może wrócić światło i radość. (...).