sygn. p.d.: W. Skoczylas Krzemieniec
Na odwrocie p.d. nalepka (druk): Artystyczna introligatornia – ramiarnia | TADEUSZ ZARĘBSKI | Warszawa, Marszałkowska 119 m. 41. Tel. 5 43 89 | Pracownia ram, passe-partout | Naklejanie planów i map.
Dominantą kompozycji jest piętrowy dom o błękitnej fasadzie i podcieniach, skontrastowany z ciepłą, ziemistą tonacją placu. Na pierwszym planie artysta z graficzną dyscypliną uwiecznił odpoczywające przy korytach konie oraz wozy. Swobodna, czysta plama barwna i widoczny podrys ołówkiem nadają scenie lekkość, a rytmizacja form odzwierciedla ducha estetyki ugrupowania „Rytm”. Praca ta doskonale ilustruje, jak Skoczylas – jako czołowy reprezentant „Rytmu” – potrafił przenieść do techniki akwarelowej nowoczesne dążenie do syntezy. Krzemieniec nie jest jedynie sentymentalnym zapisem kresowego miasteczka, ale przemyślaną manifestacją nowoczesnego stylu narodowego, łączącego lokalny motyw z uniwersalnym ładem formy.
W zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi przechowywana jest akwarela Władysława Skoczylasa, dat. na ok. 1926-1930, która przedstawia ten sam niebieski budynek, który stał przy ul. Miodowej w Krzemieńcu. Dokładne ramy chronologiczne pobytów artysty w Krzemieńcu nie zostały dotychczas ustalone. Istotną wskazówką dla datowania krzemienieckich motywów jest rok 1927 – to właśnie wtedy inne widoki z tej miejscowości były po raz pierwszy wystawiane pod jednoznacznymi tytułami, co pozwala traktować ten okres jako kluczowy dla powstania całego zespołu pejzaży z Krzemieńca.