Agra Art | Aukcje

- 10 grudnia 2006

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
DZIEWCZYNA Z NIEBIESKIM WAZONEM, 1903
Nr:
9332
Technika:
technika mieszana: glinoryt, kredka, ołówek
Wymiary:
55.5 cm x 44 cm
Cena wywoławcza:
3 700 zł
Cena uzyskana:
40 000 zł

IInformacje o dziele:

55,5 x 44 cm (w świetle passe-partout)

sygnowany na płycie l.g.: axent

Począwszy od roku 1903 Teodor Axentowicz kilkakrotnie powtarzał motyw dziewczyny z wazonem. Opracowywał go w wyrafinowanych kolorystycznie obrazach malowanych pastelem oraz w różnych technikach graficznych – w czarno-białej algrafii i fluoroforcie, i w całkiem nowej technice glinorytu barwnego, nad którą eksperymentował. Bowiem „zainteresowanie Axentowicza grafiką było szczególne /../ interesował go jedynie eksperyment graficzny i próby warsztatowe” (cyt. za S. Krzysztofowicz-Kozakowska; patrz niżej). Prezentowana tu rycina – glinoryt czterobarwny – weszła w skład Teki Stowarzyszenia Polskich Artystów Grafików, wydanej w liczbie 120 egzemplarzy staraniem Feliksa Jasieńskiego w 1903 w Krakowie. Starannie wydana Teka miała charakter bibliofilski. Płyty i kamienie z których odbijano ryciny zostały zniszczone. Porównaj: M. Grońska, Grafika w książce, tece, albumie, Wrocław-Warszawa-Kraków 1994, s. 27-28,189-190; S. Krzysztofowicz-Kozakowska, Teodor Axentowicz 1859-1938. Katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Krakowie 1998, s. 22,23, il. na s. 22; patrz także: s. 139, nr kat. I. 35, I. 36, s.161, nr kat. V. 10 –V. 15, il.

Teodor Axentowicz:

Teodor Axentowicz (Braszów w Siedmiogrodzie 1859 - Kraków 1938) – malarz, pastelista, litograf – był jednym z najbardziej znanych i cenionych malarzy polskich. Kształcił się w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium pod kierunkiem Gabriela Hackla, Aleksandra Wagnera, Gyuli Benczúra. Studia uzupełniał w Paryżu, gdzie następnie przebywał przez lat kilkanaście. Brał udział w paryskich Salonach; w 1890 otrzymał członkostwo Société Nationale des Beaux-Arts. W tym czasie wielokrotnie wyjeżdżał również do Londynu. W 1895 powrócił do kraju i zamieszkał na stałe w Krakowie, powołany na profesora tamtejszej Szkoły Sztuk Pięknych (od 1900 Akademii). W uczelni tej nauczał nieprzerwanie do 1934, dwukrotnie pełniąc funkcję rektora (lata 1910-11 oraz 1927-28). Był jednym z członków-założycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”, członkiem wiedeńskiej „Secesji” i współpracownikiem jej pisma „Ver Sacrum”. Powodzenie przyniosły mu zwłaszcza idealizowane wizerunki wytwornych dam oraz wdzięczne portrety dziecięce. Malował też obrazy o tematyce rodzajowej; był jednym z pierwszych malarzy Huculszczyzny i Hucułów. Tworzył obrazy historyczne i kompozycje symboliczne związane z upływem czasu, przemijaniem, starością. We wczesnym, monachijskim okresie były to obrazy utrzymane w duchu akademickiego realizmu; na późniejszą twórczość artysty wywarło wpływ angielskie malarstwo XVIII w. oraz dzieła malarzy współczesnych - Boldoniego, Whistlera, Sargenta. Jego obrazy cechuje dekoracyjność, elegancja, świeżość subtelnej gamy kolorów i delikatna secesyjna stylizacja. Początkowo malował olejno i akwarelą, a po 1890 przede wszystkim mistrzowsko opanowaną techniką pastelu. Zajmował się ilustratorstwem i litografią, projektował plakaty wystaw „Sztuki”.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2006-12-10 85 3 700 zł 40 000 zł N/A PLN USD