Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 16 czerwca 2019

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
PORTRET OLGI BOZNAŃSKIEJ, 1917
Nr:
25964
Technika:
kredka, węgiel (?), gwasz, papier na tekturze
Wymiary:
66 cm x 35 cm
Cena wywoławcza:
6 000 zł
Cena uzyskana:
17 000 zł

Informacje o dziele:

sygn. p.d.:AKamieński | Paryż 1917

Antoni Kamieński – to artysta rasowy, ideowy, głęboki, obdarzony bardzo wybitnym talentem. W rysunku doszedł do mistrzostwa, w którym mało kto mógł się z nim równać i u nas, i w innych krajach Europy. Dążąc do wydobycia maksimum wyrazu, pozostawał w granicach ścisłego realizmu, który przepajał życiem duszy. /.../ Uprawiał głównie rysunek węglem czy ołówkiem, akwafortę i rzeźbę – przemawiać chciał linią, światłocieniem walorami i bryłą . /.../ Tu był oby miejsce na studium o oryginalności rysunku Kamieńskiego, o jego linii subtelnej a silnej i o tym jakie miękkości umiał on wydobywać , ile szczegółów niezbędnych dawać, nigdy nie wpadając w drobiazgowość, nigdy nie przepieszczając swego tworu, głęboko żywego, z błyskami genialności.

J. Kleczyński, Ś . P. Antoni Kamieński w: „Kurier Warszawski“ 1933, nr 256 z dn. 16 IX (wydanie wieczorne), s. 9. 

Jego [Kamieńskiego] rysowane portrety, jak Boznańskiej, Wyspiańskiego i innych świadczą o głębszym odczuciu psychologicznym, /.../ niektóre są doskonałe nie tylko dla wykwintności rysunku i kompozycji, ale zarazem dla oryginalnego nerwu dramatycznego. 

E. Niewiadomski, Malarstwo polskie XIX i XX wieku, Warszawa 1926, s. 198


Prezentowany...

więcej

Antoni Kamieński:

(Wilno albo Jaryłówka na Grodzieńszczyźnie 21 VII 1860 lub 1861 - Warszawa 12 IX 1933)
Antoni Kamieński studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu od ok. 1881 do 1886, kiedy to powrócił na wieś i zajął się rodzinnym majątkiem, sztuką zaś marginesowo. Utrata majątku spowodowała, że w 1890 przeniósł się do Warszawy i zaczął rysować zarobkowo do czasopism. W 1891 wyjechał do Paryża. Studiował rzeźbę i malarstwo w Académie Julian oraz nadal rysował, zamieszczając swe prace w "Illustration" i "Le Monde Illustré" oraz londyńskim "The Graphic". W 1894 wrócił do Warszawy, gdzie wkrótce nawiązał stałą współpracę z "Tygodnikiem Ilustrowanym". Trwała ona do 1912. W tym czasie wielokrotnie wyjeżdżał do Paryża (1898, 1899-1900, 1905-1906, 1912, 1914). Lata I wojny światowej spędził w Szwajcarii (jako poddany rosyjski został zatrzymany na granicy austriackiej, gdy chciał się zaciągnąć do Legionów). Wrócił do Polski w 1919 z armią gen. Józefa Hallera. Przebywał na zmianę w Warszawie, Krakowie i Paryżu. Główną domeną jego twórczości był rysunek tuszem, węglem, gwaszem, kredkami i pastelem. Był wziętym portrecistą - tworzył liczne wizerunki warszawskiego i polsko-paryskiego środowiska artystycznego, teatralnego, literackiego. Wykonywał większe kompozycje alegoryczne i symboliczne, jak "Artyści (Na wyżynach)" z 1893, "Niedokończone dzieło" z 1894 (wiązane z tragicznym losem Władysława Podkowińskiego, z którym się przyjaźnił), cykl "Pieśń o życiu" z ok. 1896-1900 (niedokończony). Podejmował też tematy polityczne i społecznie zaangażowane, zainspirowane rewolucją 1905 roku i ideologią socjalistyczną (teka "Duch Rewolucjonista. Szkice z lat minionych 1905-1907"). W nastrojach egzystencjalno-symbolicznych utrzymane są jego studia postaci kobiet i młodych dziewcząt, zebrane w cykl "Samotne dziewczynki" (1902) czy ilustracji do "Baśni" Andersena i nowel Marii Konopnickiej. Pejzażem interesował się mniej, jednak w jego bogatym dorobku znalazło się miejsce także dla tej tematyki. Współpracował, poza "Tygodnikiem Ilustrowanym", z wieloma czasopismami, jak "Kurier Świąteczny", "Sfinks", "Świat", "Wędrowiec", "Wieś Ilustrowana". Po 1900 zaczął uprawiać akwafortę, niejednokrotnie przenosząc na matryce graficzne wcześniejsze kompozycje rysunkowe. Ilustrował również własne utwory literackie. Wystawiał od 1895, głównie w Warszawie i Paryżu.
Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2019-06-16 11 6 000 zł 17 000 zł N/A PLN USD EUR