Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Współczesnej - 6 października 2019

Tadeusz Kantor, LUDZIE WYJEDZENI PRZEZ PIASEK,  1967
  • obraz w ramie


Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
LUDZIE WYJEDZENI PRZEZ PIASEK, 1967
Nr:
26422
Technika:
tusz, pastel, gwasz, papier naklejony na tekturę
Wymiary:
16.5 cm x 26 cm
Cena wywoławcza:
5 000 zł
Cena uzyskana:
6 000 zł

Informacje o dziele:

sygn. tuszem czarnym l.d.: 1967

tuszem brązowym p.d.: kantor

na odwr. flamastrem g.: 20, l.d. nalepka dł.: K4025 | c. 1200 zł, p.d.: nalepka mpis i tusz: Tadeusz Kantor T Kantor | Cykl: „Ludzie i piasek“ | Rok: 1969 | Nr.: 15 | pieczątka wywozowa z numerem

na odwr. passe-partout nalepka druk: Tadeusz Kantor, sygn. tuszem: T Kantor | cykl: Ludzie i piasek | 1969, 1970 | numer 7

Obok „Ambalaży“, „Wędrowców“, czy „Ludzi-atrap“, pustynne krajobrazy ze sztafażem postaci ludzkiej z cyklu „Ludzi wyjedzonych przez piasek“ stanowią odrębną kategorię szkiców wyróżnionych przez Tadeusza Kantora jako autonomiczne serie powstałe poza procesem kreacji dzieła teatralnego. Analiza formalna pary rysunków – zdynamizowanych plamami barw – ujawnia, że nie mogły one powstać w tym samym czasie, co pozostałe utwory cyklu z lat 1966-1969, charakteryzujące się lapidarną formą budowaną przez płynny, konturowy obrys czarnego flamastra. Niewykluczone, że artysta dopuścił się tutaj jednej z wielu „rysunkowych manipulacji“ polegającej na antydatowaniu późniejszego dzieła celem ukazania autorskiej, diachronicznej wizji artystycznego rozwoju, niezgodnej z rzeczywistą chronologią.

Lech Stangret, badacz twórczości Kantora, podkreślał:

O ile różnice stylowe wczesnych...

więcej

Tadeusz Kantor:

Tadeusz Kantor (Wielopole Skrzyńskie 1915 - Kraków 1990) studiował scenografię w ASP w Krakowie w latach 1934-1939. W 1942 założył Teatr Podziemny, który działał do 1944, dając dwa spektakle: "Balladynę" i "Powrót Odysa". W trakcie prac nad spektaklami zawiązało się grono artystów, którzy w 1945 utworzyli pod wodzą Kantora „Grupę Młodych Plastyków“. Ta z kolei stała się zalążkiem zarówno eksperymentalnego teatru Cricot 2 (utworzonego w 1955), jak i drugiej „Grupy Krakowskiej“ (utworzonej w 1957). W 1947 Kantor przebywał na rocznym stypendium w Paryżu, po powrocie był jednym z organizatorów I Wystawy Sztuki Nowoczesnej, Kraków 1948/49. W latach 1950-1954 nie uczestniczył w wystawach. Od 1955 jego twórczość biegła dwutorowo. Z jednej strony działał jako malarz, twórca „ambalaży“, od 1965 happeningów, z drugiej - poświęcał się pracy nad kolejnymi spektaklami Cricot 2, z których każdy był wydarzeniem artystycznym, zwłaszcza od lat 70.: "Umarła klasa" (premiera 1975), "Wielopole, Wielopole" (1980), "Niech sczezną artyści" (1985), "Nigdy tu już nie powrócę" (1988); zmarł po ostatniej próbie spektaklu "Dzisiaj są moje urodziny" (premiera 1991). Współpracował stale z galeriami: Krzysztofory w Krakowie (gdzie również miał siedzibę teatr Cricot 2) i Foksal w Warszawie. Od 1979 wraz z teatrem Cricot 2 przebywał głównie we Florencji. Był teoretykiem sztuki i teatru, autorem wielu manifestów. Uczestniczył w wystawach miedzynarodowych najwyższej rangi, jak Documenta w Kassel (1959, 1965), Biennale w Wenecji (1960), Biennale w Sao Paulo (1967). Otrzymał m.in. Prix Rembrandt Fundacji Goethego, Bazylea 1978, Medal „Arts et Lettres“ Ministra Kultury Francji 1982, nagrodę Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego, Nowy Jork 1982 i wiele nagród teatralnych.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2019-10-06 117 5 000 zł 6 000 zł N/A PLN USD EUR