Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 8 grudnia 2019

Tadeusz Makowski, AUTOPORTRET Z DZIEWCZYNKĄ, OK. 1921
  • odwrocie

  • obraz w ramie


Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
AUTOPORTRET Z DZIEWCZYNKĄ, OK. 1921
Nr:
26641
Technika:
olej, deska
Wymiary:
71.3 cm x 33.6 cm
Cena wywoławcza:
170 000 zł
Cena uzyskana:
180 000 zł

Informacje o dziele:

sygn. wydrapana na odwrocie deski: Makowski

– niżej, również wydrapany, kolejny numer spisu spuścizny artysty: N.108.

– ponadto w lewym górnym rogu ukośnie numer (ołówkiem): 108

 

Do obrazu dołączona jest ekspertyza p. Elżbiety Zawistowskiej z dn. 10 sierpnia 2007 r.

 

Proweniencja:

Autoportret z dziewczynką należał do zespołu prac składających się na spuściznę pośmiertną Tadeusza Makowskiego; oznaczony został numerem 108.

Z paryskiej pracowni artysty przejęła go siostra Makowskiego, Karolina Niedzielowa, by następnie przekazać obraz swej córce, Janinie Adamek.

W rękach tej ostatniej pozostawał jeszcze w latach 70, by następnie trafić do kolekcji prywatnej.

 

[Prezentowany] obraz stanowi przykład typowej, dość ciemnej gamy kolorystycznej, charakteryzującej wiele prac – nie tylko o tematyce dziecięcej – z okresu przełomu 1919-1920 do ok. 1922. Nasycone brunatno-czerwone i niebieskie tony, które występują w „Autoportrecie z dziewczynką“ można spotkać np. w największej formatowo kompozycji artysty „Wieśniacy (Paysans)“ z 1921 roku (olej, na płótnie, 185,5 x 226, wł. Muzeum Narodowe w Warszawie).

Za ekspertyzą Elżbiety Zawistowskiej

 

Obraz opisany i reprodukowany, m.in.:

–...

więcej

Tadeusz Makowski:

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932)  - malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem Pierra Puvis de Chavannes’a. W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, a później także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w okresie późniejszym także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany. Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego. Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w opracowaniach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

 

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2019-12-08 77 170 000 zł 180 000 zł N/A PLN USD EUR