Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Współczesnej - 8 grudnia 2019

Henryk Stażewski, KOMPOZYCJA NR 13, 1976
  • obraz w ramie

  • odwrocie


Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
KOMPOZYCJA NR 13, 1976
Nr:
26564
Technika:
akryl, płyta pilśniowa
Wymiary:
42 cm x 41.5 cm
Cena wywoławcza:
130 000 zł
Cena uzyskana:
138 000 zł

Informacje o dziele:

sygn. na odwrocie: nr.13 | 1976 | H.Stażewski

oraz dedykacja:1978 Panu PALVARINI w prezencie H. Stażewski

Proweniencja:

– kolekcja prywatna, Polska;

– kolekcja Andrea Palvarini, Bolzano, Włochy (do 2005).

Obraz opisany i reprodukowany:

Od Chełmońskiego do Kantora. Mistrzowie Malarstwa Polskiego, WBC Ryszard J. Kluszczyński, Kraków 2019, s. 273, il. barwna.

Henryk Stażewski, należący do czołowych twórców polskiej sztuki geometrycznej, miał okres fascynacji kolorem, wzbogacając nim swe często ascetyczne reliefy. Gdy w połowie lat 60. artysta zaniechał kompozycji wykonanych z drewna i metalu, rola koloru nabrała ważności i współgrała z geometrycznymi formami. I chociaż na poczatku lat 70. eksperymentował z bielą i czernią, zainteresowanie barwą zwycięża. Typowym przykładem jest prezentowana Kompozycja nr 13 z roku 1976, przez wiele lat wchodząca w skład kolekcji polskiego malarstwa współczesnego we Włoszech. Operując zespołem kwadratów, dolną ich partię artysta uczynił statyczną, niepokój wprowadzając u góry. Zestawienia barw nie są przypadkowe. Żywe i kontrastowe, osadzone na założonej delikatnym fioletem płaszczyźnie dowodzą dużej wrażliwości kolorystycznej artysty. Wprowadzenie uporządkowanego ładu, wyrafinowana harmonia dzieł i surowe, oparte na zasadach geometrii malarstwo pobudza...

więcej

Henryk Stażewski:

Henryk Stażewski (Warszawa 9 I 1894 - Warszawa 10 VI 1988) studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1913-1920. W początkach kariery malował martwe natury. Przejściowo wystawiał z ugrupowaniem „Formiści” (1922). Wziął też udział w Wystawie Nowej Sztuki w Wilnie w 1923. O tego czasu tworzył pod wpływem konstruktywizmu. Obok kompozycji malarskich trudnił się grafiką książkową, projektował wnętrza, sprzęty, a także scenografie – były to w większości prace teoretyczne i studyjne. Polskie i międzyna-rodowe ugrupowania awangardy, z którymi wystawiał i współpracował jako publicysta, to kolejno: „Blok” (1924-1926), „Praesens” (1926-1930), „Cercle et Carré” (1929-1931), „Abstraction-Création” (1931-1939), „a. r.” (1932-1939). Należał też do Koła Artystów Grafików Reklamowych (1933-1939). W 1930 był współorganizatorem zbiórki dzieł artystów międzynarodowej awangardy przeznaczonych dla muzeum łódzkiego (obecnie w Muzeum Sztuki w Łodzi). Po II wojnie mieszkał i działał w Warszawie. W latach 40. i 50. podejmował próby dostosowania się do postulatów sztuki figuratywnej. Z tego okresu pochodzą rysunkowe i malarskie kompozycje o tematyce pracy, budowy, a także projekty monumentalne. Po 1956, uznawany powszechnie za patrona polskiej awangardy, uprawiał już wyłącznie abstrakcję o konstruktywistycznym rodowodzie. Tworzył cykle prac, będących studiami płaszczyzn, linii, kolorów w różnych układach względem siebie. Przy pozorach chłodnej perfekcji umiał nasycić je emocją bezpośredniego dotknięcia, śladu ręki. Obok malarstwa i form pochodnych, jak collages, reliefy, multiple, tworzył formy przestrzenne i grafikę (autoryzował serigraficzne repliki swoich prac). Był laureatem wielu nagród i odznaczeń krajowych i zagranicznych, w tym Nagrody Herdera, Wiedeń 1972.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2019-12-08 111 130 000 zł 138 000 zł N/A PLN USD EUR