Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 22 marca 2020

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
WESELE W BRONOWICACH, 1912
Nr:
1868
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
89.5 cm x 150.5 cm
Cena wywoławcza:
80 000 zł
Cena uzyskana:
230 000 zł

Informacje o dziele:

sygn. p.d.: W.T. MCMXII


na odwrocie na górnej listwie ramy nalepka Domu Aukcyjnego Agra z 1996 r.

Reprodukowany w:

- Poradnik polskiego kolekcjonera, wyd. Kluszczyński, Kraków 2004, s. 76.

Włodzimierz Tetmajer nazywany "malarzem radości ludu" był wybitnym przedstawicielem nurtu "ludowości", malarzem obyczajów, pracy i krajobrazu podkrakowskiej wsi. We wcześniejszym okresie tworzył w duchu akademickiego, monachijskiego realizmu. Później wykształcił własny, oryginalny styl - kompozycja jego obrazów była swobodna, malował szerokimi pociągnięciami pędzla, używał jasnych, żywych barw.
Artysta ukazywał podkrakowską wieś, jej pejzaż i mieszkańców bądź w chwilach uroczystych (Święcone, Kolęda, Święcenie pól, Wieczerza wigilijna), bądź w pracy i znoju (Żniwa, Orka). Znajomość wsi i realiów życia ludu, osiągnął Tetmajer przez sumienne obserwacje i wczucie się w psychikę chłopów. Był nie tylko - oczywiście z zamiłowań - etnografem, ale przede wszystkim człowiekiem wrośniętym w wieś, znającym świetnie język, obyczaje i tradycje tych, wśród których się obracał. (J. Dużyk, Sława panie Włodzimierzu, Warszawa 1972, s. 117)
Modelami do jego obrazów byli najczęściej najbliżsi - rodzina, żona, teść, dzieci, sąsiedzi i mieszkańcy Bronowic.
Pogodne i barwne Wesele w Bronowicach jest pięknym przykładem sztuki Tetmajera. Wśród tłumnie zebranych przed chatą uczestników wesela rozpoznać można obu synów artysty...

więcej

Włodzimierz Tetmajer:

Włodzimierz Przerwa-Tetmajer (Ludźmierz na Podhalu 1862 - Kraków 1923), przyrodni brat poety Kazimierza, naukę malarstwa rozpoczął wcześnie; już od 1875 uczęszczał na zajęcia do Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie następnie (z przerwami) kształcił się do 1895 - początkowo u Franciszka Cynka, Leopolda Loefflera i Władysława Łuszczkiewicza, a po 1889 u Jana Matejki. Równolegle studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1882 uczył się jeszcze w Akademii Wiedeńskiej, a w latach 1886-89 w Akademii Monachijskiej u Aleksandra Wagnera. Studia uzupełniał w paryskiej Académie Colarossi. Stypendium cesarskie umożliwiło mu wyjazd do Rzymu. Po powrocie mieszkał w Krakowie. W 1890 ożenił się z Anną Mikołajczykówną, córką gospodarza z podkrakowskiej wsi Bronowice, gdzie sam często przebywał, a w 1895 zamieszkał na stałe. W 1901 założył i następnie przez kilka lat prowadził szkołę malarstwa dla kobiet. Od 1899 był członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”; w 1901 jednym z założycieli Towarzystwa „Polska Sztuka Stosowana”; w 1908 współzałożycielem grupy „Zero”. Był wybitnym przedstawicielem nurtu „ludowości”, malarzem obyczajów, pracy i krajobrazu podkrakowskiej wsi. We wcześniejszym okresie tworzył w duchu akademickiego, monachijskiego realizmu. Później wykształcił własny, oryginalny styl - kompozycja jego obrazów była swobodna, malował szerokimi pociągnięciami pędzla, używał jasnych, żywych barw. W latach 1892-1894 współpracował z Wojciechem Kossakiem i Janem Styką przy Panoramie Racławickiej. Projektował witraże, zajmował się ilustratorstwem i malarstwem ściennym, m.in. w 1902 wykonał polichromię kaplicy królowej Zofii w Katedrze na Wawelu. Artysta był pierwowzorem postaci Gospodarza w dramacie S. Wyspiańskiego Wesele.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
1996-12-08 40 000 zł 72 000 zł N/A PLN USD
2020-03-22 6 80 000 zł 230 000 zł N/A PLN USD EUR