Agra Art | Aukcje

Pierwszy obiekt z tej aukcji

Aukcja Sztuki Dawnej - 22 marca 2020

Jan Matejko, SZKIC DO OBRAZU „OCIEMNIAŁY WIT STWOSZ"
  • SZKIC KOMPOZYCYJNY DO NIEWIADOMEGO OBRAZU (rewers) (Sejm w Gąsawie [?])


Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
SZKIC DO OBRAZU „OCIEMNIAŁY WIT STWOSZ"
Nr:
27029
Technika:
ołówek, papier
Wymiary:
16 cm x 10.5 cm
Cena wywoławcza:
15 000 zł
Cena uzyskana:
18 000 zł

Informacje o dziele:

SZKIC DO OBRAZU „OCIEMNIAŁY WIT STWOSZ Z WNUCZKĄ“, 1859-1860 (awers)

ołówek, papier
16 x 10,5 cm
sygn. p.d.: JM. ;
ponadto p.g.: .I

SZKIC KOMPOZYCYJNY DO NIEWIADOMEGO OBRAZU (rewers)
(Sejm w Gąsawie [?]);
ołówek, papier, 16 x 10,5 cm

Postać i dzieło wielkiego artysty, rzeźbiarza Wita Stwosza (ok. 1447-1533) zawsze fascynowały Matejkę, będąc dlań niewyczerpanym źródłem inspiracji. Od dzieciństwa rysował fragmenty ołtarza w kościele Mariackim i innych jego krakowskich rzeźb, a w roku 1855, jeszcze w czasie nauki w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, namalował wizerunek Wita Stwosza jako dziecka ze snycerskim nożykiem w ręku.
Później, w latach 1859-1860, w czasie studiów w Monachium, artysta rysował Wita Stwosza z wnuczką, notując różne pomysły i warianty kompozycyjne do zamierzonego, większego obrazu (rysunki, m.in. w zbiorach Domu Matejki w Krakowie). W latach 1862 i 1863 wykonał jeszcze dwa szkice olejne (dziś zaginione). Sam obraz – znany jako Ociemniały Wit Stwosz z wnuczką (zbiory MNW) – Matejko ukończył we wrześniu 1865 i jeszcze w tym samym roku pokazał go na wystawie w Krakowie, a cały dochód z biletów i sprzedaży fotografii dzieła przeznaczył na restaurację ołtarza Wita Stwosza w bazylice Mariackiej.
Obraz przedstawia Wita Stwosza jako dotkniętego przez los starca. Po powrocie w roku 1496 do Norymbergii artysta, uwikłany w sprawę fałszerstwa weksli, został skazany na infamię...

więcej

Jan Matejko:

Jan Matejko (Kraków 1838 - Kraków 1893) - najwybitniejszy polski malarz historyczny; studia malarskie rozpoczął pod kierunkiem W. Łuszczkiewicza i W. K. Stattlera w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych (lata 1852-1858). Następnie uczył się w Akademii monachijskiej u H. Anschütza (1859) i przez dwa miesiące w Akademii wiedeńskiej u C. Rubena (1860). Po studiach mieszkał i pracował w Krakowie. W 1873 objął stanowisko dyrektora tamtejszej Szkoły Sztuk Pięknych, pełniąc tę funkcję aż do śmierci. Dużo podróżował - wielokrotnie wyjeżdżał do Paryża (w latach 1865-1880), Wiednia (1866-1888), w 1872 był w Konstantynopolu, a rok później w Pradze i Budapeszcie, odwiedzał również Włochy (1878-1879 i 1883). Był członkiem licznych akademii i towarzystw artystycznych m.in. Académie des Beaux-Arts (1873) i Instytutu Francuskiego (1874) w Paryżu, berlińskiej Akademii Sztuki (1874), Akademii Rafaelowskiej w Urbino (1878) i Künstlersgenossenschaft w Wiedniu (1888). W 1864 został członkiem Towarzystwa Naukowego w Krakowie, w 1887 otrzymał doktorat filozofii honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był twórcą wielkich i znanych płócien, m.in. Kazania Skargi, Rejtana, Unii Lubelskiej, Batorego pod Pskowem, Bitwy pod Grunwaldem, Hołdu Pruskiego czy Kościuszki pod Racławicami. Malował także portrety i - rzadziej - sceny religijne czy rodzajowe. Ważną rolę w jego twórczości odgrywał rysunek - artysta opracował, m.in. album Ubiory w Polsce od 1200 do 1795 oraz rysunkowy cykl Poczet królów i książąt polskich. W latach 1889-1891, wraz z zespołem uczniów, pracował nad polichromią kościoła Mariackiego w Krakowie. W rodzinnym domu malarza, przy ulicy Floriańskiej w Krakowie od 1898 mieści się poświęcone mu muzeum - Dom Matejki (Oddział MNK).

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2020-03-22 1 15 000 zł 18 000 zł N/A PLN USD EUR