Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 22 marca 2020

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
MAŁA MASKARADA, OK. 1931
Nr:
729
Technika:
olej, tektura
Wymiary:
35.5 cm x 26 cm
Cena wywoławcza:
150 000 zł
Cena uzyskana:
184 000 zł

Informacje o dziele:

sygn. p.d.: Tadé | Makowski

na odwrocie słabo widoczny napis ołówkiem: T. Makowski | Mała maskarada

Obraz był przedmiotem zainteresowania pani prof. Władysławy Jaworskiej, wybitnej znawczyni, badaczki i autorki wielu opracowań dotyczących twórczości artysty, która w „Ekspertyzie“ z dnia 14 sierpnia 2000 r. pisała, m.in.:
Przedstawiony mi obraz „Mała maskarada“, ol. na tekturze, o wymiarach 35,5 x 26 cm, sygnowany z prawej strony u dołu: Tadé | Makowski – jest oryginalnym dziełem Tadeusza Makowskiego.
Dwie figurki zamaskowanych dzieci, widocznych do 3/4 postaci, stoją frontalnie do widza na rampie domyślnej sceny. Na teatralną aranżację wskazuje tło z rytmicznie powtarzającymi się fragmentami zwisającej kurtyny. Dzieci-kukiełki ubrane są w opływające je opończe z kryzami i spiczaste nakrycia głowy. Czapeczka większego dziecka ma podwinięte rondo.
Kompozycja przesycona jest światłem, które wzmaga intensywność barw kurtyny – od zieleni, oranżu, różu, rozbielonego ugru i sepii – po akcenty bieli. Jakby dla kontrastu światło rzuca metaliczny, srebrzysto-perłowy blask na opończe i kryzy.
Charakterystyczne dla Makowskiego prowadzenie pędzla w różnych kierunkach – dynamizuje statyczną kompozycję, nadając jej wdzięk naiwnej, poetyckiej ekspresji „teatro dei piccoli“.
Niedatowana [przez artystę] „Mała Maskarada“ należy do bogatego cyklu dziecięcych kompozycji o wątku groteskowo-maskaradowym wykonanych...

więcej

Tadeusz Makowski:

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932)  - malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem Pierra Puvis de Chavannes’a. W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, a później także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w okresie późniejszym także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany. Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego. Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w opracowaniach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

 

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
1997-10-19 45 000 zł 47 500 zł N/A PLN USD
2020-03-22 72 150 000 zł 184 000 zł N/A PLN USD EUR