Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 21 marca 2021

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
GÓRAL TRZYMAJĄCY LISKI, PRZED 1946
Nr:
28676
Technika:
brzost górski, snycerka
Wymiary:
49 cm x 14.8 cm
Cena wywoławcza:
35 000 zł
Cena uzyskana:
37 000 zł

Informacje o dziele:

49 x 15 x 14,5 cm
na cokole dedykacja: POLSKIE KOLEJE LINOWE | ZAKOPANE MARZEC 1946 | – | NAGRODA ZA BIEG ZJAZDOWY | O PUCHAR P.K.L., na bocznej ściance napis: Zakopane III 1946 oraz podpisy fundatorów
na spodzie numery: Dep. S. | 1167 | MT oraz 117 | 33

 

Oferowana figura to nagroda za bieg zjazdowy o puchar P.K.L. Puchar Polskich Kolei Linowych należy do najstarszych polskich zawodów narciarskich. Są organizowane od 1945 r., corocznie, na zakończenie sezonu narciarskiego. Rywalizacja rozgrywa się na stokach Kasprowego Wierchu, gdzie znajdują się unikalne na skalę Polski trasy narciarskie o charakterze alpejskim.

Figura Górala trzymającego małe liski jest utrzymana w konwencji szkoły zakopiańskiej. Brak sygnatury utrudnia powiązanie jej z autorem, niewątpliwie jednak szukać go należy pośród wychowanków Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem.

Trudno jest powiedzieć, czy rzeźba została wykonana na zamówienie PKL, czy też została ofiarowana organizatorom zawodów przez fundatora. Taka praktyka była dość powszechna na ziemiach polskich w poprzednich dziesięcioleciach: z uwagi na szczupłość środków finansowych, jako trofea bywały wręczane zawodnikom przedmioty dekoracyjne pochodzące ze zbiorów prywatnych.

SZKOŁA ZAKOPIAŃSKA:

SZKOŁA ZAKOPIAŃSKA - zjawisko inspiracji podhalańskich w sztuce. Sama szkoła powstała w stolicy Tatr i składała się z artystów południowego rejonu polski. Głównym ośrodkiem nurtu była zakopiańska szkoła przemysłu drzewnego, której początki wyznaczyło towarzystwo tatrzańskie, zakładając w 1876 roku szkołę snycerską. Szkoła kładła nacisk na powielanie tradycyjnych wzorców, głównym materiałem było oczywiście drewno. Szkoła zakopiańska, kojarzona z nazwiskami Karola Stryjeńskiego i Antoniego Kenara oraz ich uczniów, to nurt przede wszystkim rzeźbiarski charakteryzujący się zestawianiem płaszczyzn pod różnymi kątami, zamykaniem kompozycji w figurach geometrycznych oraz silnym światłocieniem.

 

Program „odrzucił akademickie kopiowanie klasycznych wzorów, kładąc nacisk na rozwój indywidualnych zdolności wychowanków. W drewnianych rzeźbach jego uczniów - m.in. Antoniego Kenara i Marina Wnuka - doszukać się można wpływu kubizmu i formizmu, a zarazem inspiracji sztuką ludową Podhala. Te zwarte, poddane kubizująco-geometrycznej syntezie rzeźby są charakterystycznymi przykładami stylu polskiej sztuki dekoracyjnej lat dwudziestych, który triumfował na wystawie paryskiej w 1925 roku. Prowadzona przez Stryjeńskiego "szkoła drzewna" otrzymała tam dwie główne nagrody - za metody nauczania i za drzeworyty - oraz złoty medal w dziedzinie rzeźby" (Janusz Antos, [Karol Stryjeński] Narodowe art. deco, [w:] Rzeczy niepospolite, Kraków 2013, s. 69).  

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2021-03-21 71 35 000 zł 37 000 zł N/A PLN USD EUR