Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 21 marca 2021

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
POCHÓD KARNAWAŁOWY, OK. 1920
Nr:
3670
Technika:
tusz pióro, papier
Wymiary:
22.3 cm x 35.7 cm
Cena wywoławcza:
24 000 zł
Cena uzyskana:
24 000 zł

Informacje o dziele:

papier żeberkowy ze znakiem wodnym (kartusz herbowy z koroną i napis: Duc de Lorraine | 1498), 22,3 x 35,7 cm
Na odwrocie napis ołówkiem p.d.: 25 poltrt.

 

Proweniencja:

– Obraz zakupiony od spadkobierców artysty;

– W 2002 zakupiony na aukcji Agra-Art do prywatnej kolekcji w Warszawie.

 

Dla Makowskiego, ucznia klasy rysunkowej Józefa Mehoffera, rysunek stanowił niezwykle ważną formę wypowiedzi. Rysował codziennie, przy każdej okazji i niejednokrotnie wspominał o swoich rysunkach w Pamiętniku. Na ich podstawie można prześledzić różnorodność poszukiwań i wędrówkę myśli artysty. Szkice były również nieodłączną formą komunikowania się z ludźmi. Swoje listy do przyjaciół dopełniał rysunkami odwiedzanych miejsc, czy też podpatrzonych scen.

Rysunek był również sposobem rozmyślania o sztuce. W przeciwieństwie do malarstwa był szybki i pozwalał natychmiast zapisać różne rozwiązania koncepcyjne danej sceny. Za jego pomocą artysta wybierał najlepsze rozwiązanie, które następnie uwieczniał na płótnie. Rysunki u Makowskiego były zarazem autonomicznymi dziełami sztuki. Poświęcał im wiele uwagi i, na co wskazują jego zapiski, planował rozprawę na ich temat.

Rysunek powinien być duszą artysty, a nie naśladownictwem natury.

(...)

Rysować jak dziecko, które...

więcej

Tadeusz Makowski:

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932)  - malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem Pierra Puvis de Chavannes’a. W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, a później także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w okresie późniejszym także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany. Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego. Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w opracowaniach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

 

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2002-12-15 10 24 000 zł 24 000 zł N/A PLN USD
2021-03-21 74 24 000 zł 24 000 zł N/A PLN USD EUR