Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Dawnej - 13 czerwca 2021

Obiekt w archiwum

[ status: zarchiwizowany ]
Tytuł:
STARA ZAGRODA W NORMANDII, OK. 1926-1927
Nr:
29070
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
24.5 cm x 33.3 cm
Cena wywoławcza:
90 000 zł
Cena uzyskana:
90 000 zł

Informacje o dziele:

sygn. p.d.: Tadé Makowski

Do obrazu dołączona jest ekspertyza p. Elżbiety Zawistowskiej z kwietnia 2021 r.

Jak wskazuje autorka ekspertyzy, obraz nie posiada własnej bibliografii, jednak przedstawia ten sam motyw pejzażowy co dwukrotnie większe dzieło – Stare zagrody – prezentowane na wystawie Malarstwo polskie w kolekcji Ewy i Wojciecha Fibaków.

 

Tadeusz Makowski spędził lato roku 1926 oraz wiosnę i jesień roku kolejnego w Breuilpont, wiosce w Górnej Normandii położonej około 120 km od Paryża. Powstał wówczas cykl małomiasteczkowych studiów pejzażowych malowanych w Breuilpont i okolicznych miejscowościach: Gadencourt, Chanu, Merey. Obrazy z tego okresu utrzymane są w stonowanej, ściszonej gamie barwnej z dominującymi szarościami i jasnymi ugrami.
 

Maluję w gamach szarych i robię wszystko, by je uczynić przejrzystymi. Łagodne światło łatwiej mi uchwycić w ten sposób. Może za wiele wszędzie ciężkiej gęstej materii.

(T. Makowski, Pamiętnik, [oprac. W. Jaworska], Warszawa 1971, s. 308, dn. 2 X 1927)

Unikam silnych barw, bo wrzeszczą – wolę przytłumione piano. Duszy mej odpowiadają anemiczne, biedne dzieci, zwiędłe kwiaty lub dyskretne w kolorze, wolę łagodne światło szarych dni niż gwałtowne kontrasty słońca.

(M. Samlicki, Twórczość plastyczna Tadeusza Makowskiego,...

więcej

Tadeusz Makowski:

Tadeusz Makowski (Oświęcim 1882 - Paryż 1932)  - malarz, grafik; w latach 1903-1908 studiował malarstwo u Józefa Mehoffera i Jana Stanisławskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W czasie studiów podróżował do Wenecji, po ich ukończeniu wyjechał do Paryża i tam pozostał na stałe. W czasie I wojny światowej przebywał w Bretanii, przyjaźniąc się z Władysławem Ślewińskim. W 1916 wrócił do Paryża, skąd wyjeżdżał do Owernii, Holandii i Belgii. W początkach twórczości inspirował się malarstwem Pierra Puvis de Chavannes’a. W latach 1912-1915 w jego obrazach widoczna jest fascynacja kubizmem, a później także inspiracje dawnym malarstwem holenderskim i polską sztuką ludową. Z czasem artysta coraz bardziej upraszczał formę, dochodząc do stworzenia „własnego systemu znaków plastycznych“. Szczególnie często malował dzieci, w okresie późniejszym także starych ludzi, a zawsze chętnie kwiaty i pejzaże. Wiele wystawiał we Francji, natomiast w kraju nie był specjalnie znany. Jedyna większa wystawa jego prac odbyła się w roku 1936 w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki. Dziś jest uznany za jednego z najciekawszych malarzy polskich okresu dwudziestolecia międzywojennego. Jego twórczość, wnikliwie opracowana i omówiona w opracowaniach prof. W. Jaworskiej, prezentowana była w 1960 na wystawie monograficznej w Muzeum Narodowym w Warszawie, na wystawie w 1990/1991 prezentowanej w Bochum i Muzeum Narodowym w Warszawie i na ostatniej wystawie w Muzeum Śląskim w Katowicach i ponownie w Muzeum w Warszawie.

 

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2021-06-13 59 90 000 zł 90 000 zł N/A PLN USD EUR