Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Współczesnej - 12 grudnia 2021

137.

[ status: nadchodząca aukcja ]
Tytuł:
CZASZKA, 1983
Nr:
29667
Technika:
olej, płótno
Wymiary:
100 cm x 75 cm
Cena wywoławcza:
18 000 zł
Estymacje:
25 000 zł - 35 000 zł

Informacje o dziele:

sygn. na odwr. na płótnie: Sempoliński | ‘83 | czaszka, powyżej znak strzałki w górę

 

Joanna Pollakówna pisała o obrazach Sempolińskiego: 

[...] desperacka walka z formą, wyszarpywanie z niej nowej jakości, nie miały charakteru antyestetycznego, nie były zamachem na piękno obrazu. Rany na płótnach, wraz z innymi elementami kompozycji, służyły przekazaniu przeżycia, pozostawały, ciągle jeszcze, malarstwem, a więc sposobem powoływania piękna. [...] W kolejnych „Ukrzyżowaniach“ i „Czaszkach“ treści tego myślenia przekazuje wciąż ta sama, nawarstwiona, gęsta materia farby: jej czujne istnienie, utajone życie, wyraża się to drobnym dreszczem powierzchni, często chropawej, to znów czesanej pędzlem w drobne pobrużdżenia. Obrazy są czarno-mroczne, podbiegłe brunatnym fioletem, czasem o podskórnym, metalicznym połysku. Na czerniawej czerwieni niektórych płócien wyłaniają się maźnięciami, kreskami bieli, widma kształtów, świetlne sygnały znaczeń. [...] „Czaszki“ wyłonione spod niecierpliwych mazań pędzla lub sygnalizowane kilkoma szybkimi pasmami farby.

Joanna Pollakówna, Glina i światło. Z powodu wystawy obrazów Jacka Sempolińskiego, „Tygodnik Powszechny“ nr 9 z 26 II 1995

 

Do Ceny Zakupu doliczana...

więcej

Jacek Sempoliński:

Jacek Sempoliński (Warszawa 27 III 1927 - Warszawa  30 VIII 2012) - malarz, rysownik, pedagog, krytyk i eseista. W latach 1943-1944 uczył się malarstwa w konspiracyjnej szkole im. Konrada Krzyżanowskiego w Warszawie. Po wojnie studiował malarstwo w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem m.in. Eugeniusza Eibischa (1946-1951, dyplom 1956). Od 1956 pracuje jako pedagog w macierzystej uczelni. Początkowo obok malarstwa sztalugowego uprawiał scenografię i fresk. W latach 1953-1957 wykonywał polichromie odbudowywanych kamieniczek Nowego i Starego Miasta w Warszawie.
Twórczość malarską Sempolińskiego należy widzieć w kontekście dwóch zjawisk polskiej sztuki powojennej: tradycji polskiego koloryzmu i etosu pokolenia ARSENAŁU 55. O ile szkoła kapistowska nasyciła jego malarstwo tym, co określamy mianem "kultury obrazu", o tyle doświadczenie Arsenału dodało mu dramatyzmu i sprawiło, że wartości moralno-etyczne zajęły w nim pozycję równorzędną z formalnymi.
W cyklach z drugiej połowy lat 50. („Organy”, „Viola da Gamba”, „Kompozycja z trąbką”) artysta nawiązywał do muzyki, czerpiąc z niej wątki ikonograficzne i zarazem traktując jako obszar symboliczny. Od lat 60. łączył motywy zaczerpnięte ze studiów pejzażu i architektury z rozwiązaniami kolorystycznymi i fakturowymi bliskimi abstrakcji aluzyjnej (cykle „Łysica”, „Wiązy w Mąchocicach”). W latach 70. skupiał uwagę na wyabstrahowanych problemach koloru, światła, przestrzeni malarskiej i faktury (cykle „Światło i mrok”, Łąka - zachód słońca, Studium przestrzeni).
Od końca lat 70. w malarstwie Sempolińskiego uwidoczniają się dramatyczne wątki egzystencjalne, wyrażane przez zmianę kolorystyki (ciemne błękity, fiolety, zimne szarości) i dokonywanie fizycznej destrukcji płócien. Nowe cykle: „Twarz” (od 1971), „Ukrzyżowanie” (od 1975), „Moc przeznaczenia Verdiego” (1977) i „Czaszka” (od lat 80.) dotykają problemów z zakresu religii, kultury, filozofii egzystencji. Prace te, będące śladem głębokich przeżyć i przemyśleń, wpisały się w okres przewartościowań lat 80. Postawa prezentowana przez Jacka Sempolińskiego w tym okresie zyskała mu pozycję autorytetu zarówno artystycznego, jak i - dzięki licznym wypowiedziom, esejom, itp. - intelektualnego. Z lat stanu wojennego datuje się jego związek z ruchem kultury niezależnej, znajdującej oparcie w Kościele. Uczestniczył w wielu wystawach tego nurtu, w tym w pamiętnych aranżacjach Janusza Boguckiego i Niny Smolarz („Znak Krzyża”, Parafia na Żytniej, Warszawa 1983, „Labirynt - Przestrzeń Podziemna”, kościół Wniebowstąpienia Pańskiego, Warszawa 1989), Marka Rostworowskiego („Niebo nowe i ziemia nowa?”, Parafia na Żytniej, Warszawa 1985) i innych.
Wybrane wystawy i nagrody: 1955 - Ogólnopolska Wystawa Młodej Plastyki, Arsenał, Warszawa (nagroda równorzędna) 1976 - Nagroda im. Jana Cybisa, Warszawa 1986 - Nagroda im. Brata Alberta, Warszawa

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2021-12-12 137 18 000 zł - N/A PLN USD EUR