Agra Art | Aukcje

Aukcja Sztuki Współczesnej - 16 października 2022

[ status: dostępny w Galerii ]
Tytuł:
KAPLICZKA DOMOWA Z BRUKSELI, 1989
Nr:
12315
Technika:
technika własna
Wymiary:
45.5 cm x 30 cm
Cena w galerii:
40 000 zł

Informacje o dziele:

na odwrocie: wymiary 45 x 30 x 7, obok autorska etykieta: Kapliczka | Domowa | z Brukseli | 1989 | Hasior Wł.

 

Każda religia daje tak potężny ładunek przeżyć i odczuć, że nie oprze się im żaden artysta – czytamy w Myślach o sztuce Władysława Hasiora (oprac. Z. Zegadłówna, Nowy Sącz 1986, s. 59).

Władysław Hasior wielokrotnie fotografował kapliczki w czasie swoich podróży. „Kolekcjonował“ je w trakcie licznych wycieczek samochodowych po Polsce i za granicą. Być może napotkane prawdziwe kapliczki stawały się inspiracją dla tworzonych techniką asamblażu kompozycji. Na przełomie 1989 i 1990 r., Hasior był w Brukseli na otwarciu wspólnej wystawy z belgijskim artystą Camielem van Breedamem i – jak wspominała historyk sztuki Marzanna Raińska – wziął wówczas ze sobą „całą pracownię“ i przez cały czas tworzył nowe eksponaty.

Władysław Hasior:

Władysław Hasior (Nowy Sącz 1928 - Kraków 1999) studiował na Wydziale Rzeźby ASP w Warszawie w latach 1952-1958. W 1959 przebywał na stypendium w Paryżu, odbywał podróże po Europie. W latach 1957-1968 pracował jako nauczyciel w Szkole Kenara w Zakopanem, a w latach 1970-1971 jako scenograf w Teatrze Polskim we Wrocławiu i pedagog w tamtejszej PWSSP. 


Od 1957 tworzył assemblages. W 1960 zaczął odlewać w cemencie formy wydrążone w ziemi, co stało się podstawą niektórych jego późniejszych realizacji plenerowych. W 1965 powstały pierwsze „Sztandary“ i pierwsze projekty szklanego pomnika (nigdy nie zrealizowanego). Od 1969 artysta łączył niektóre swe realizacje pomnikowe z akcjami efemerycznymi („Golgota“, Montevideo 1969, „Słoneczny rydwan“, Sodertalje 1972, „Pochód sztandarów“ i „Płomienne ptaki“, Łąck 1973, „Ogniste ptaki“, Szczecin 1975, „Płomie-nne ptaki“ II wersja, Koszalin 1977, „Płonące sztandary“, Drawsko Pomorskie 1979). Zrealizował pomniki: „Ratownikom górskim“, Zakopane 1959 (wspólnie z uczniami Szkoły Kenara), „Pamięci rozstrzelanych zakładników“, Zakopane-Kuźnice 1964, „grający“ pomnik na przełęczy Snozka k. Czorsztyna 1966, „Tym, co walczyli o polskość i wolność ziem Pomorza“, Koszalin 1978-1980.

Równolegle ze „Sztandarami“ i realizacjami monumentalnymi tworzył kameralne rzeźby. W latach 80. i 90. znaczącym wątkiem twórczości artysty stały się „Portrety“, wykonywane w technice assemblage’u i collage’u. Wystawiał od 1961, w latach 1963-1965 związany był z międzynarodowym ruchem Phases.

Przełomową rolę w upowszechnieniu jego sztuki poza granicami Polski miała indywidualna wystawa w Moderna Museet w Sztokholmie w 1968. Brał udział w Biennale w Sao Paulo w 1965 i 1971, w Biennale w Wenecji w 1970, w Festiwalu w Edynburgu w 1972 i innych prestiżowych przeglądach międzynarodowych. Mieszkał i tworzył w Zakopanem, gdzie od 1985 działa autorska galeria jego prac - dziś oddział Muzeum Tatrzańskiego.

W 2005 roku Muzeum Narodowe w Warszawie zorganizowało wielką, monograficzną wystawę artysty.

Data aukcji Nr kat Wywoławcza Uzyskana Zmień:
2008-12-07 219 5 000 zł 7 500 zł N/A PLN USD
2022-10-16 108 25 000 zł - N/A PLN USD EUR