Witold Masznicz ukończył ASP w Warszawie w 1968. W latach 70. należał do grup „Arka“, wystawiał z Czesławem Piusem Ciapało i Eugeniuszem Geno-Małkowskim, uczestniczył w wystawach ruchu „O poprawę“ i akcjach grupy „Świat“. W stanie wojennym wystawiał w pracowniach prywatnych, m.in. u Hugona Bukowskiego i Barbary Zbrożyny, a także na wystawach kościelnych, jak „Spotkania ze sztuką“ w kościele Miłosierdzia Bożego przy ul. Żytniej (1984). W latach 80. kontynuował współpracę z ugrupowaniem „Świat“. Tworzy rzeźby z polichromowanego drewna, składane z wielu części tak, iż przypominają dziecinne zabawki, zaś dobór elementów, ich znaczące zestawienia nasuwa porównania z plakatem, jego metaforyką i wymową plastycznego znaku.