Aleksander Stankiewicz naukę rysunku rozpoczął wcześnie – już w roku 1834 był uczniem Jana Feliksa Piwarskiego w warszawskim Gimnazjum Gubernialnym. Od 1835 uczęszczał do prywatnej szkoły malarskiej Aleksandra Kokulara, kształcił się też u Franciszka Lampiego. Wcześnie też zaczął pokazywać swe prace publicznie – od roku 1840 uczestniczył w warszawskich Wystawach Sztuk Pięknych. W latach 1844-1846 studiował w petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem A.T.Markowa. W czasie studiów otrzymał wyróżnienie i dwa srebrne medale za portrety. W 1846 wyjechał na stypendium rządowe do Rzymu. W roku 1852 był jeszcze w Warszawie, ale powrócił do Rzymu, gdzie pozostał już na stałe. Przyjaźnił się z Henrykiem Siemiradzkim. Malował portrety i przeznaczone do kościołów kompozycje religijne. Popularność przyniosły mu obrazy rodzajowe malowane we Włoszech. Jeden z nich – Włoszkę z dzieckiem – zakupił do swoich zbiorów P.M.Tretiakow.