Julian Skangiel, przedstawiciel. szkoły tzw. klasycyzmu wileńskiego, uczeń Ludomira Sleńdzińskiego w Szkole Rysunkowej Wileńskiego Towarzystwa Artystów Plastyków (WTAP) i następnie na wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Stefana Batorego. Był członkiem WTAP, od 1927 do 1940 regularnie brał udział w wileńskich wystawach tego Towarzystwa. Brał także udział w wystawach WTAP w Tow. Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie (lata 1927, 1929,1930) oraz w corocznych Salonach Zachęty (1925, 1926, 1928, 1929, 1931). W latach 1931-1935 uczestniczył także w wy-stawach Wileńskiego Towarzystwa Niezależnych Artystów Malarzy. Wymieniane w katalogach prace artysty to głównie akty, „główki” i portrety, wśród których był także Portret własny. Katalogi te podają jednak bardzo enigmatyczne wiadomości (czasem, obok tytułu, pojawia się tylko określenie techniki – olej), nie zawierają też żadnej ilustracji. Prezentowany tu obraz, zaopatrzony nalepkami bliżej nieokreślonej (brak daty) wystawy w Zachęcie, który był właśnie jednym z wystawionych wówczas Aktów, jest zatem cennym przyczynkiem do poznania twórczości Juliana Skangiela. Dotychczas na rynku aukcyjnym pojawiła się zaledwie jedna praca artysty - Głowa chłopca (olej, 26 x 19 cm; Desa Unicum).