Sygnowany po lewej pośrodku: Melch. Hon...eter f; poniżej nieczytelne ślady pierwotnej sygnatury W roku 1939 w warszawskim Muzeum Narodowym otwarto wielką wystawę Malarze martwej natury, na której zaprezentowano 141 obrazów pochodzących z polskich zbiorów muzealnych i z kolekcji prywatnych. Komisarzem wystawy i równocześnie autorem jej katalogu był dr Michał Walicki. Obraz Biały paw i zając eksponowany był wówczas jako dzieło Melchiora Hondecoetera (1636-1695), słynnego holenderskiego malarza ptaków, zwierząt i martwej natury, nazywanego przez współczesnych „Rafaelem ptactwa”. Podstawą do takiej atrybucji była, umieszczona na obrazie wyraźna sygnatura artysty. Po latach (w r.1995) obraz został poddany bardzo starannej konserwacji, podczas której odkryto na nim ślady pierwotnej sygnatury, nie dającej się niestety w pełni odczytać, ale wykluczającej autorstwo Hondecoetera.