Maria Bronikowska studiowała w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych: malarstwo pod kierunkiem Władysława Jarockiego i Czesława Rzepińskiego (absolutorium w 1949) oraz grafikę pod kierunkiem Ludwika Gardowskiego, Andrzeja Jurkiewicza i Konrada Srzednickiego (dyplom w 1952). Równolegle ze studiami uczyła się tańca klasycznego w studium baletowym Janiny Strzębosz. Pisała też poezje. Działała w ZPAP, kładąc szczególne zasługi przy reaktywowaniu związkowej pracowni grafiki artystycznej. Prezentowała swe prace (malarstwo, rysunek, grafikę warsztatową i użytkową) na wystawach okręgowych i ogólnopolskich, m. in. na Biennale Grafiki w Krakowie w 1960, 1964, 1966. Jej twórczość jest reprezentowana w zbiorach m. in. Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie i w zbiorach prywatnych. Wystawa pośmiertna artystki odbyła się w krakowskim Pałacu Sztuki TPSP w 1999.