Witold Chomicz studiował w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie (1927-1931), następnie od 1932 w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie – malarstwo pod kierunkiem Karola Tichego, grafikę u Władysława Skoczylasa I Edmunda Bartłomiejczyka. W 1934 podjął pracę pedagogiczną w Państwowym Instytucie Sztuk Plastycznych w Krakowie jako asystent na Wydziale Grafiki. W latach 1939-1943 pracował w Staatliche Kunstgewerbeschule w Krakowie (która pod względem poziomu i obsady profesorskiej była kontynuacją przedwojennej ASP). W 1945 rozpoczął pracę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Krakowie, a po połączeniu tej szkoły z Akademią w 1950 został jej profesorem. W 1950-1951 był prorektorem uczelni. W latach 1950-1980 prowadził Katedrę Projektowania Książki i kierował uczelnianą drukarnią. Poza grafiką użytkową i warsztatową (głównie litografia i drzeworyt) oraz sztuką książki zajmował się malarstwem, freskami, witrażownictwem, kowalstwem artystycznym.