Janusz Szpyt w latach 1979-1981 studiował na Wydziale Grafiki ASP w Katowicach w pracowni prof. Jerzego Dudy Gracza, następnie w latach 1981-1984 na Wydziale Malarstwa ASP w Krakowie pod kierunkiem prof. Włodzimierza Buczka. W 1983 roku wraz z Piotrem Naliwajką i Leszkiem Żegalskim utworzył „Grupę Trzech“, zwaną też „Tercetem Nadętym“. Grupa zamieszczała manifesty artystyczne w wydawanej przez siebie gazecie „Bengal“. W okresie wspólnej działalności artyści „Tercetu“ epatowali wielkoformatowymi płótnami, przedstawiającymi w akademickiej formie pospolite sceny i postaci z polskiej prowincji, często komponowane na wzór tradycyjnych scen religijnych lub ujęć znanych z klasycznego malarstwa. Szpyt i inni członkowie grupy uczestniczyli m.in. w XII Festiwalu Polskiego Malarstwa Współczesnego, Szczecin 1984, Salonie „Figuration Critique“, Paryż 1986, wystawie „Arsenał’88“, Warszawa 1988, "Red & White", Warszawa 1989. Malarstwo Szpyta nawiązuje do tradycji malarstwa realistycznego. Odznacza się ciężką, nie unikającą weryzmu, niekiedy brutalną ekspresją oraz ciemnym kolorytem. Podejmuje tematykę codzienności i zmagającego się z nią współczesnego człowieka. Artysta jest również autorem portretów i pejzaży