Czesław Wierusz-Kowalski naukę malarstwa rozpoczął w roku 1904, po rocznych studiach politechnicznych. Początkowo uczył się w pracowni S.Hollosy’ego i w Akademii w Monachium, później kształcił się w Paryżu, a w latach 1990-1914 także w pracowni swego ojca, malarza Alfreda Wierusz-Kowalskiego. W roku 1920 na stałe zamieszkał w Wilnie. Należał do Wileńskiego Towarzystwa Artystów Plastyków, aktywnie działał także w innych wileńskich stowarzyszeniach. Począwszy od roku 1911 wiele wystawiał - w Monachium, Mińsku, Warszawie, Wilnie i Poznaniu. W roku 1932 miał wystawę indywidualną w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych. Po wojnie mieszkał na Wybrzeżu, a później w Warszawie. Malował głównie portrety i pejzaże.