Joachim Weingart (Drohobycz Ukraina 1895 - Auschwitz-Birkenau, Oświęcim 1942) był malarzem związanym ze środowiskiem École de Paris. Gimnazjum ukończył we Lwowie, następnie kształcił się w Weimarze i w Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. W czasie I wojny światowej przebywał w Drohobyczu i we Lwowie. W 1923 był w Berlinie i studiował w pracowni A. Archpenki. Od 1925 przebywał w Paryżu; w 1926 brał udział w Salonie Niezależnych, w 1929 uczestniczył w Wystawie Sztuki Polskiej w Galerii Bonaparte. W 1932 miał wystawę indywidualną w Żydowskim Towarzystwie Krzewienia Sztuk Pięknych w Warszawie. Malował kompozycje figuralne, akty, pejzaże, martwe natury oraz obrazy o tematyce żydowskiej.