Daniel Hermann Anton Melbye - duński malarz, znakomity marynista, grafik, muzyk i konstruktor łodzi; brat malarzy Fritza i Vilhelma Melbye. Od 1838 studiował w ASP w Kopenhadze, gdzie był uczniem Christofera W. Eckersberga. Jako marynista uznanie zyskał wcześnie. W 1843 na koszt króla Christiana VIII odbył morską podróż do Maroka. W 1846 uzyskał medal na wystawie w Kopenhadze. W latach 1847-1858 przebywał głównie w Paryżu. W 1853 wyjeżdżał do Konstantynopola, jako członek francuskiego poselstwa do sułtana. Później - po 1858 - przebywał w Danii, okresowo w Hamburgu i ponownie w Paryżu. Wyjeżdżał nad Morze Północne, Bałtyk, był w Sztokholmie i we Włoszech. W 1855 pod jego kierunkiem pracował przybyły wówczas do Paryża Camille Pissarro. Od 1840 Melbye wystawiał w Kopenhadze, od 1847 uczestniczył w Salonach paryskich, a od 1862 swoje obrazy pokazywał także na wystawach w Londynie, Berlinie, Hamburgu i Brukseli. Był zawsze bardzo wysoko ceniony jako autor romantycznych w wyrazie, a realistycznych w szczegółach marynistycznych obrazów, mistrzowskich akwarel i rysunków węglem. Cieszył się względami Ludwika Filipa i Napoleona III. W 1864 otrzymał order francuskiej Legii Honorowej. Prace artysty - obrazy i rysunki - znajdują się w zbiorach wielu muzeów, m.in. w Kopenhadze, Bremie, w Kunsthalle w Hamburgu, w Sztokholmie, Grenoble, St. Petersburgu, Helsinkach.