Sygnowany p.d.: A.Malinowski 64 O podobnych pejzażach Malinowskiego wystawianych w warszawskiej Zachęcie tak pisał jeden z recen-zentów: „Największą zaletą pejzażów p. Malinowskiego jest charakter miejscowy uchwycony z niesłychanym poczuciem polskiej natury i polskiego nieba. Patrząc na nie, oddychamy naszym powietrzem, czujemy ciepło słońca oświecającego te sosny i polne grusze, chłód w cieniu tych gajów; dotykamy stopą tego piasku na leśnej drożynie i nie możemy nie odkryć głowy przed figurą, koło której, pamiętamy, tyle razy przejeżdżaliśmy i przechodzili (...) Wszystko tu jest nasze (...) i ten to właśnie charakter lokalny, to uplastycznienie kontemplacji artysty nad otaczającą go przyrodą, najwięcej cenimy w pracach p. Malinowskiego.” (H.Filipowicz, Krajobrazy Malinowskiego, Tygodnik Ilustrowany 1869, II półrocze, s. 87).