Aneri, a właściwie Irena Weissowa, z domu Silberberg – malarka i witrażystka, żona Wojciecha Weissa. Studia artystyczne rozpoczęła w 1905 w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych, ucząc się malować i rzeźbić pod kierunkiem Konrada Krzyżanowskiego i Xawerego Dunikowskiego. W 1906 była w Monachium, gdzie uczęszczała do prywatnej szkoły Simona Hollósyego. Później pobierała lekcje u Wojciecha Weissa w Krakowie; w 1908 została jego żoną. W 1913 była wraz z mężem w Wenecji, a w latach wojny w Wiedniu, gdzie uczyła się jeszcze w Kunstgewerbeschule. Stale mieszkała w Krakowie, wyjeżdżając na lato na Lazurowe Wybrzeże (od 1925) i do Jastrzębiej Góry (od 1935). Malowała olejno i akwarelą, tworząc pejzaże, portrety, martwe natury i ulubione kwiaty. Debiutowała w 1915, pokazując swe prace na wystawie w Krakowie. Później - od 1918 - uczestniczyła w wystawach Towarzystwa „Sztuka” w TPSP w Krakowie i TZSP w Warszawie. W 1926 - wspólnie z Weissem i Wyczółkowskim - wystawiała w TPSP we Lwowie. W 1930 wzięła udział w I Wystawie Artystek Polskich w Bydgoszczy, a w 1934 w wystawie uczniów W. Weissa w Krakowie. Swoje prace sygnowała pseudonimem Aneri (anagram imienia Irena).