Jan Karwot (Marklowice 29 I 1936, mieszka w Rybniku)ukończył studia w klasie skrzypiec w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, uzyskując dyplom w 1964. Przez wiele lat pracował jako zawodowy muzyk, m. in. w orkiestrze Zespołu Pieśni i Tańca "Śląsk". Równolegle od wczesnych lat interesował się malarstwem, które uprawiał jako amator. W 1970 został przyjęty do Związku Polskich Artystów Plastyków na podstawie oceny prac. Wkrótce potem zadebiutował w gronie profesjonalistów na wystawie, wspólnej z Bogdanem Kraśniewskim i Markiem Kwaszkiewiczem, w Galerii Współczesnej Marii i Janusza Boguckich w Warszawie w 1971. Jego sztuka, jak u wielu twórców o podobnej drodze życiowej i artystycznej, czerpie swą siłę wyrazu przede wszystkim z wyobraźni, której podporządkowane są środki artystyczne. Staranność, drobiazgowość, precyzja wielokrotnych odręcznych, a przecież identycznych powtórzeń, wszystko to buduje tkankę niezwykłych obrazów artysty. To połączenie wizji z precyzją wykonania jest charakterystyczne dla dokonań malarzy wywodzących się ze Śląska. U Karwota cecha ta idzie w parze z pesymistyczną diagnozą i oceną, jaką wystawia cywilizacji, masowemu społeczeństwu, etyce termitiery.