Zefir (Zefiryn) Ćwikliński znany jest przede wszystkim jako malarz Tatr. Początkowo studiował filozofię na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, później – w latach 1887-1889 – kształcił się w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych u Floriana Cynka, Władysława Łuszczkiewicza, Feliksa Szynalewskiego i Izydora Jabłońskiego. W roku 1893 otrzymał stypendium i kontynuował studia w Akademii wiedeńskiej u Christiana Griepenkerla. Po powrocie do kraju był nauczycielem rysunków w Brodach i Jarosławiu. W 1904 należał do „Grupy Sześciu” we Lwowie. W początkach twórczości malował obrazy symboliczne, sceny baśniowe i legendarne, zajmował się też ilustratorstwem. Około 1897 poważnie zainteresował się również malarstwem pejzażowym, jeżdżąc dla studiów krajobrazowych w okolice Lwowa. W 1898 wyjechał na półtora roku do Włoch i Dalmacji. W roku 1908 zamieszkał na stałe w Zakopanem i odtąd malował głównie krajobrazy i motywy tatrzańskie, pokazywane na wystawach i popularyzowane poprzez licznie wydawane pocztówki. Należał do zakopiańskiego Związku Plastyków, działał też w Towarzystwie Biblioteki Publicznej. W roku 1930 na międzynarodowej wystawie alpinistycznej w Budapeszcie wyróżniono jego obraz pt. Limba.