Artysta był Bułgarem, który po studiach w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych na stałe pozostał w Polsce. W latach 1892 - 1902 uczył się u L. Lőfflera, T. Axentowicza, L. Wyczółkowskiego i S. Wyspiańskiego. Za swoje studenckie prace rysunkowe otrzymał w 1893 r. medal brązowy, a w 1894 i 1897 medale srebrne. Debiutował na wystawie w TPSP w Krakowie w 1902 r. zwracając na siebie uwagę portretem prałata Krzemińskiego. Malował portrety, martwe natury, kwiaty, a szczególnie chętnie pejzaże tarzańskie. W 1947 r. w krakowskim TPSP odbyła się duża pośmiertna wystawa prac artysty.