Arnold-Graboné to artystyczny pseudonim niemieckiego pejzażysty Johana Georga Arnolda, który swoją edukację malarską rozpoczynał jako samouk, a od 1922 studiował w Akademiach w Sttutgarcie, w Monachium u Heinricha Zügela, w Berlinie u Maxa Liebermana i H.Königa, w Wiedniu i Paryżu. Debiut na wystawie w Wiedniu przyniósł mu złoty medal za Widok z Hardangerfjord. W 1930 został profesorem Akademii w Zurichu. W 1933 wrócił do Niemiec i zamieszkał w Fürstenfeldbruck, skąd w 1937 przeniósł się do Tutzing, a w 1952 do Buchhof nad jeziorem Starnbergskim. Malował niemal wyłącznie pejzaże – z Alp, znad jezior, znad morza. Malował też widoki z odbywanych podróży, m.in. Ulice w Kairze, Stary młyn nad Arno, Brzegi Capri. Stosował specyficzną technikę malarską i często posługiwał się szpachlą.