Józef Buchbinder (Mordy k. Siedlec 1839 – Warszawa 1909) – malarz i rysownik, brat malarza Szymona; w latach 1856-1861 uczył się w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Rafała Hadziewicza i Ksawerego Kaniewskiego. W 1862 wyjechał do Drezna, studiował w Akademii u J. Hübnera i C. Peschla. W 1863 był w Monachium i kształcił się w Akademii u H. Anschütza. Następne lata spędził w Rzymie, gdzie zetknął się z malarstwem nazareńczyków, co wywarło znaczący wpływ na jego późniejszą twórczość. Podróżował po Włoszech i Francji, odwiedzając, m.in. Paryż. Do kraju wrócił w roku 1870 i osiadł w Warszawie. W latach 1879-1885 był kierownikiem artystycznym „Tygodnika Ilustrowanego”, wykonywał też ilustracje do „Kłosów” i innych czasopism. Malował przede wszystkim obrazy religijne do kościołów.  Nawiązywał przy tym do sztuki nazareńczyków i przykładając dużą wagę do szczegółu i realiów historycznych. Malował także portrety; w latach  1890-1891 dla K. Zamoyskiego z Kozłówki namalował cykl portretów rodzinnych. Ponadto zajmował się malarstwem ściennym ii konserwacją obrazów. Obrazy artysty można spotkać w wielu kościołach w Polsce, m.in. w Warszawie, w Skarżysku Kamiennej, Huszlewie, Mordach, Raciążu czy Radzyniu Podlaskim .