Malarz i ceniony pedagog. Naukę rysunku i malarstwa rozpoczętą w Odessie kontynuował w latach 1910 - 1918 w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, skąd następnie wyjechał do Monachium. Po powrocie do kraju w 1920 r. aktywnie uczestniczył w polskim życiu artystycznym. Był profesorem krakowskiej ASP i warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, współzałożycielem Cechu Artystów Plastyków Jednoróg, należał do grup Rytm i Pryzmat. Malował przede wszystkim pejzaże i portrety o uogólnionej, uproszczonej formie utrzymane w indywidualnym stylu określanym jako „monumentalny klasycyzm Kowarskiego”. Zajmował się także malarstwem ściennym, mozaiką i rzeźbą.