Jan Kanty Gumowski studiował w latach 1902-1909 w krakowskiej ASP pod kierunkiem Józefa Mehoffera i Konstantego Laszczki. Jeszcze jako student pracował w Muzeum Narodowym w Krakowie przy inwentaryzacji zabytków. Był również nauczycielem rysunku w Szkole Przemysłowej. Dzięki stypendium Czartoryskich kontynuował studia za granicą: we Włoszech (1911-1912) oraz w Monachium i Paryżu (1913-1914). W czasie I wojny światowej walczył w I Brygadzie Legionów. Portretował w tym czasie Józefa Piłsudskiego i licznych legionistów. Rysował motywy wojskowe i widoki zabytków architektury, zwłaszcza prowincjonalne kościółki, kapliczki, karczmy, spichrze, dwory itp. W latach 1915-1928 wydał 5 zeszytów litografii pt. „Motywy architektury polskiej”. Wpisywały się one w szerszy nurt inwentaryzacji i studiów nad architekturą rodzimą, owocujących w dobie odzyskiwania niepodległości takimi zjawiskami jak np.”styl dworkowy”. Gumowski opracowywał również na zamówienie władz wojskowych rysunkowe rekonstrukcje widoków miast, zamków i fortyfikacji w dawnych wiekach, np. Krakowa i Warszawy z XVII w., cykl „Zamki i warownie Rzeczypospolitej przed najazdem szwedzkim (ziemie pł.-zach.)”, a po II wojnie światowej rozpoczął studia do rekonstrukcji zamków w Opolu, Oleśnicy i Zamku Królewskiego w Warszawie. Oprócz widoków zabytków, które zdominowały jego twórczość, w latach 20. wykonywał też ilustracje do książek. Artysta od 1910 wiele wystawiał w Krakowie i w Warszawie, głównie w Zachęcie (był członkiem rzeczywistym Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych), a także za granicą (Wystawa Polskiej Książki i Grafiki, Lipsk 1924).